اصطلاح “چراغ خاموش” را وقتی به کار می برند که کاری به طور نامحسوس و غیر مرئى و با استتار انجام شود به گونه ای که آشکار نباشد تا طرف مقابل را به عکس العمل و مقابله وادارد. در جنگ های کلاسیک و غیر کلاسیک، عملیات شناسائى در شب و حتى حمله ناگهانى و شبیخون در شرایط غفلت دشمن ویا تجهیز به سامانه های رادارگریز و تاکتیک هایی از این نوع، حرکت های چراغ خاموش محسوب می شود.این فعالیت ها به دلیل بی خبری دشمن و عدم مقاومت او ،کم هزینه تر و موثرتر و با قدرت تخریبى بیشتر است لذا فرماندهان بیشتر از مواظبت بر حرکت های ظاهری دشمن باید حرکت های چراغ خاموش آنها را پیش بینی و برای مهار آن آمادگی داشته باشند.
در جنگ فرهنگى به لحاظ اهمیت و تأثیر بسیار فرهنگ، دشمنان به موازات فعالیت های آشکار،فعالیت های پنهان و گسترده ای را هم تدارک می بینند:ارائه خوراک و محتوای فرهنگى مخرب به نام خودی و نفوذ خاموش در میان اهالى فرهنگ و تطمیع و خریداری بعضى از آنها و استفاده از رسانه ها برای مطرح کردن افراد بی فضیلت و تخریب یا مهجوری اهل فضیلت و شبهه پراکنى وسیع در باورهای اصیل و استفاده ابزاری از هنر و جاذبه های آن برای جا انداختن محتواهای سخیف جای مبانی شریف و ایجاد تزلزل در رهروان از جمله حرکت های چراغ خاموش است…
کاربرد فعالیت های چراغ خاموش منحصر در آنچه گفته شد نیست.گاهی در جبهه خودی،برای جلوگیری از آفاتى چون حسادت یا کم طاقتى و کم ظرفیتی یا عدم کشش یا جهل یا…از این شیوه باید استفاده کرد و موضوع را در لابى ها حل نمود.در بسیاری امور نباید موضوعات را فاش و رسانه ای کرد؛ نباید اسرار خودی را آشکار و دشمنان را بیدار نمود؛نباید نیروهای پشتیبان و راهبردی را معرفى کرد؛گاهی یک حرف نابجا،جان افرادى را به خطر می اندازد؛گاهى موضع گیرى نابجا،بازى در زمین دشمن است؛ گاهى سکوت و خاموشى عامل نجات و پیروزی است…
در غیبت امام عصر (ع) و در شرایط اقلیت که به تعبیر خود ایشان در دعای افتتاح(کثره عدوّنا و قله عددنا و تظاهر الزمان علینا)همه گونه تنگى و ضیق حاکم است و با توجه به پیام حکیمانه مستورى(أُستر ذهبک و ذهابک و مذهبک) تا آنجا که می توان باید چراغ خاموش حرکت کرد تا دشمنان تحریک نشوند و ضایعات و تلفات کمتر باشد.مگر در حرکت های تبلیغی سنجیده و از قبل طراحی و برنامه ریزى شده با حفظ همه تدبیرها،افشاى دیگر امور،جایز نبوده و حتی در متون روائى ما بویژه کتاب غیبت نعمانی بابی در روایات لعن بر فاش کنندگان اسرار وارد شده است…