پیامبر من، حضرت محمدبن عبدالله(ص) و دینم اسلام است؛البته من به همه پیامبران پیش از او معتقدم و او را آخرین حلقه از رسولان الاهى و کتابش قرآن را معجزه جاوید و شریعتش را آخرین شریعت مى دانم. باور به نبوت او، چندان برایم دشوار نبود زیرا آنچه از سیره او خواندم،نشان از الهى بودن او داشت؛کسى که امّى و مکتب نرفته بود اما به تعلیم الاهى معلم همه عالمان تاریخ شد.سند نبوتش هم قرآن بود که هیچکس نتوانسته است در طول این چهارده قرن، مانندش را -و حتى سوره ای از آنرا-بیاورد.پدر و مادرش را در کودکى از دست داد و این یتیم قریش، پدر همه امّت شد.چنان مردم را دوست داشت و غم هدایت شان را مى خورد که خویش را در این راه به مشقت و رنج مى افکند. اخلاقش چنان نیکو بود که خداوند او را أُسوه و الگوى همه مومنان معرفى نمود. نام مبارکش در قرآن با عنوان محمد چهار بار و با عنوان احمد یک بار و با توصیفاتى چون نبى ، رسول ، امى ، مبشّر ، نذیر، داعى الى الله و سراج منیر و…آمده است.یک سوره هم در قرآن به نام محمد است و باید گفت قطب الخطاب تمامى قرآن،شخص شخیص اوست.
آن بزرگوار به تصدیق خداى مهربانش،اشرف مخلوقات و ممکنات بود و خدایش به وصف هائى ستود که دیگران را آنگونه نستود:”رسولی از خود شما به سویتان آمد که رنج های شما بر او سخت است و اصرار به هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است١”؛”رسول خدا،الگوى نیکوئى براى شماست٢”؛”همانا تو داراى اخلاق عظیمى هستى٣”؛”سخنش جز وحى چیز دیگرى نیست و از روى هواى نفس سخن نمى گوید۴”؛”روح الامین،آن را بر قلب تو فرود آورده است۵”؛او رسول خدا و پایان بخش انبیاء است۶”؛”و نفرستادیم تو را جز رحمتى براى جهانیان٧”… و این ماموریت ها را بر دوش او گذاشت:بیرون آوردن مردم از ظلمات (جهل، شرک و تفرقه) به نور ایمان”٨؛”تلاوت آیات الهى و تزکیه و تعلیم مردم”٩؛”بخشیدن امت و طلب آمرزش براى آنان”١٠؛”استقامت در راه ماموریت”١١؛ “رعایت عدالت در قضاوت”١٢؛ “امر به معروف و نهى از منکر”١٣؛دریافت زکات براى پاک کردن اموال و تامین نیازهاى ضرورى جامعه”١۴؛ “دعوت مردم به توحید از راه حکمت و موعظه نیکو”١۵و…
نعمت وجود پیامبراکرم(ص) آنقدر عظیم است که خداوندى که به خاطر کل نعمت هاى جهان بر بشر منت ننهاده اما بر بعثت چنین پیامبرى بر مومنان منت نهاده است١۶. این نعمت عظیم، چنان مهربان به انسان ها و حریص نسبت به هدایت شان بود که از جان خود تا سرحد مرگ براى آنها مایه مى گذاشت.خداوند از این ویژگى پیامبرش این گونه یاد مى کند:”گویی ـ اگر آنها ایمان نیاورند ـ می خواهی خود را از غم و اندوه به جهت اعمال آنها، هلاک کنى!”١٧؛ در جاى دیگر مى فرماید:”ما قرآن را از آن بر تو نازل نکردیم که (از کثرت عبادت خدا و جهد و کوشش در هدایت خلق) خویشتن را به رنج و مشقت درافکنی١٨”! آرى،این بود که فرمود:”خدا بر مؤمنان منت نهاد که رسولی را از میان خود آنان برانگیخت تا آیات الهی را بر آنان تلاوت و ایشان را از گزند تیرگی و تباهی تطهیر، و به کتاب و حکمت آگاهشان کند، گر چه پیش از آن در گمراهی آشکار بودند١٩”…
او پیامبر من و الگوى من در زندگى است. مى پرسید: چگونه کسى که در چهارده قرن قبل مى زیسته،مى تواند الگوى انسان امروزى باشد؟ مى گویم:بسیارى از ویژگى هاى انسانى، ثابت است و زمان در آنها تأثیرى ندارد مثل اعتقاد،اخلاق و سلوک با دیگران.مطالعه زندگانی پیامبر ما نشان می دهد که آن بزرگوار، بهترین الگو برای کسانی است که می خواهند در راه خدا گام بزنند و به سعادت برسند. آن حضرت همه صفات خوبی را که یک انسان می تواند داشته باشد در خود داشتند و در ابعاد سه گانه اعتقادات، اعمال و کمالات اخلاقی،الگوى نیکو( اسوه حسنه)براى همه انسانهابودند. اندیشه توحیدی آن حضرت، ایمان، توکل، اخلاص، شجاعت، پاکی، صداقت، کار و کوشش، نظم و نظافت، زهد و تقوا، محبّت و مهربانی، عفو و بخشش، همت عالی، استقامت و شکیبایی، هوشیاری و درایت، توجّه به خدا، تسلّط بر حوادث، پایدارى در سختی ها و…از جمله اموری است که مسلمانان باید از پیامبر خود الگو و سرمشق بگیرند…
———————
١.توبه/.١٢٨ ٢.احزاب/٢١. ٣.قلم/۴. ۴.نجم/٣و۴. ۵.شعراء/١٩٣. ۶.احزاب/۴٠. ٧.انبیاء/١٠٧. ٨.ابراهیم/١.
٩.جمعه/٢. ١٠.آل عمران/١۵٩. ١١.هود/١١٢. ١٢.مائده/۴٢. ١٣.اعراف/١۵٧. ١۴.توبه/١٠٣. ١۵.نحل/١٢۵.
١۶.آل عمران/١۶۴. ١٧.شعراء/. ١٨.طه/٢. ١٩.آل عمران/١۶۴.
