چه شگفت اند آن دو:
یکی خیبر شکن وان دیگر طاغوت افکن
یکی امام اول و دیگری امام آخر
یکی اول الوصیین وان دیگر خاتم الوصیین
یکی یار و مدافع پیامبر وان دیگر احیاگر دین پیامبر
صبرشان زیاد،یکی ٢۵ سال و دیگری دوازده قرن
هر دو مظهر و مجلای صفات سبحانی :
علم و حلم و لطف و مهربانی!
هردو زخم خورده از قاسطین و مارقین و ناکثین
هردو خورشید،
هردو مهتاب،
هردو دریا،
هردو جاوید
اما یکی شاهد و دیگری شهید
اولی منتظر وقت ظهور و دومی منتظر اذن خروج
همه میراث رسولان ، پیامبر و اوصیائش نزد اوست
نشان از همه دارد:
دعوتش محمدی،صولتش حیدری،عصمتش فاطمی،حلمش حسنی، شجاعتش حسینی،عبادتش سجادی،…
و هیبتش عسکری و غیبتش الاهی است…
دل سوخته و فرق شکافته و چهره خونین پدر در محراب ،
پسر را صدا می زند
ذوالفقار پدر،
پسر را صدا می زند
خون مظلوم،
منتقم را صدا می زند
و شیعه درهمه این قرن ها،
منتظَر را صدا می زند
بیداران شب قدر هم
تقدیر ظهور را صدا می زنند…
شود که این صداها،اجابت الاهی را رقم بزند؟
این شما و این شب قدر…
