هر نجاست و ناپاکی که در جهان بود به میمنت طلوع جناب بهاء الله ، پاک و طاهر گردید.این عبارت اقدس است:
«قد انغمست الاشیاء فی بحر الطهاره فی اول الرضوان اذ تجلینا علی من فی الامکان…»؛یعنى در اول ماه رضوان که ما بر اهل امکان تجلی کردیم، همه اشیاء در دریای پاکی و طهارت وارد شدند…صحبت از اشیاء است یعنى هر چیزی که در عالم هست؛ لذا مطابق کتاب اقدس هیچ چیز نجس و ناپاکى وجود ندارد یعنی ادرار و مدفوع انسان و حیوان و خون و شراب و مردار انسان و حیوان و…که تا به حال نزد ادیان،نجس و ناپاک شمرده مى شد از تاریخ اول رضوان همه پاک شدند و دیگر نباید آنها را نجاست خواند.جناب بهاء الله در اردیبهشت سال ١٢۴٢در باغ نجیب پاشا در حومه بغداد(که این باغ بعدها به باغ رضوان شهرت یافت) ادعا نمود که موعود بیان است و دین جدیدی آورده است .کتاب این دین اقدس است که اعلام مى دارد از روز ادعاى من،همه اشیاء جهان،پاک و طاهر گردید…
بعد از این که همه نجاسات را پاک گرداند،به سراغ مشرکین که بخاطر عدم رعایت مقررات طهارت، محکوم به نجاست بودند، رفته ،آنها را نیز پاک اعلام مى دارد:«و کذلک رفع الله حکم دون الطهاره عن کل الاشیاء و عن ملل اخری موهبه من الله…»یعنى بدین گونه خداوند حکم عدم پاکی را از همه اشیاء و نیز ملل دیگر برداشت تا بر شما موهبتی کرده باشد…یعنى خداوند چند هزار سال نخواسته چنین موهبتی به انسان ها بنماید اما یکباره در اول رضوان سال ١٢۴٢ تصمیم مى گیرد بخاطر جناب بهاء الله،به بشریت موهبت کرده و نجاسات را پاک اعلام مى نماید!آیا پاک اعلام کردن نجاسات و کثافات و قاذورات،یک موهبت است؟! اگر موهبت است چرا قبلاً این موهبت را ارزانی بشر ننموده و اگر اجتناب از نجاسات و کثافات و ناپاکی ها یک موهبت بوده که انسانها را از آن نهى نموده،چرا اکنون توسط جناب بهاء الله همه آن ناپاکی ها را ،پاک اعلام فرموده است؟!
سپس موضوع را به آب نطفه(منى)مى کشاند و آن را هم که تا به حال در همه ادیان،نجس اعلام شده بود،پاک اعلام مى دارد و این تغییر حکم را هم یک رحمت بر انسان ها می شمرد و از آنها مى خواهد که به خاطر پاک شدن منى، او را همراه با روح و ریحان،شکر نمایند.متن اقدس چنین است:«قد حکم الله بالطهاره علی ماءالنطفه رحمه من عنده علی البریه اشکروه بالروح و الریحان…»؛یعنى خداوند آب نطفه را هم حکم به طهارت داد به خاطر مهربانى و رحمت بر مردمان،او را به خاطر این مرحمت،با روح و ریحان،شکر بجا آورید! سوال پژوهشگران این است که این خدائى که اقدس معرفی مى کند چگونه خدائى است که سالیان سال ،انسان ها را به خاطر اجتناب از نجاسات به زحمت افکنده و گفته حتى قطره ای از این نجاسات اگر بر بدن و لباس شما باشد،عبادت تان مورد قبول نیست،یک باره نظرش عوض مى شود و مى گوید همه نجاسات را پاک اعلام مى کنیم شما هم بخاطر این موهبت مرا شکر کنید؟!
اما کمى بعد همین را هم فراموش مى کند و مى گوید چرک ها (اوساخ) را سه بار با آبی که به خاطر هوا تغییر نکرده بشویند!
پژوهشگر در اقدس با این متن ها به این پرسش ها می رسد: در اول رضوان ١٢۴٢چه اتفاق فیزیکی و شیمیائی در عالم رخ داد که همه نجاسات پاک شدند؟ا گر حکم پاک بودن این نجاسات، مرحمت و موهبت خدائی است این خدا چرا با امم قبل این مهربانی را نکرده و اینقدر آنها را بخاطر رعایت حد نجاست و پاکی به زحمت انداخته است؟چرک ها (اوساخ) چه پلیدی دارند که باید سه بار با آب شسته شوند اما نجاسات این پلیدی را ندارند و حکم شستن برای آنها ذکر نشده است؟ آیا بهائی با ادرار و مدفوع و مردار و منى و سایر نجاساتی که حالا پاک اعلام شده پرهیزی نداشته باشد و اگر بر بدن و لباس او بود عیب نداند و آنها را پاک بداند و آلودگی به این نجاسات را بد نشمرد؟ آیا اگر اقدس همه قاذورات و نجاسات را پاک اعلام نماید دانش جدید هم آنها را پاک و طاهر دانسته به مردم دستور اجتناب از آنها را نمى دهد؟آیا در بیمارستانها با لباس و ملحفه های بیماران که آلوده به خون و نجاسات و ناپاکى هاست برخورد طهارت کنند و آنها را از محیط بیمارستان دور نکنند؟ اما در مورد مشرکان یا افرادی که رعایت نجس و پاکى را نمى کنند باید مثل افراد طاهر معاشرت نمود تا انواع آلودگى های جسمى و فرهنگى از آنها مثل ویروس به درون جسم و روح افراد،نفوذ کند و آنها را هم مبتلا و بیمار کرده و به مرگ جسمى و روحى بکشاند…؟ بهائیان به خاطر این موهبت که همه نجاسات در اول رضوان پاک اعلام شده موظف اند این روز را عید گرفته و کسب و کار را تعطیل نمایند و دوازده روز جشن بگیرند که شوقى رهبر سوم بهائیان آن را اعظم و اقدس اعیاد شمرده است…