دوست دارید اگر وعده ای به شما می دهند،به آن وفا کنند.همه همینطورند و وفای به عهد را فطرتاً دوست می دارند.
کسی نیست که به فرزند یا دانش آموزش ،بی اعتنائی به وعده را توصیه کند.اما توصیه می کند به اندازه ای وعده کنید که توان انجامش را داشته باشید زیرا چون وعده دادید در گرو آن هستید تا انجامش دهید.خلف وعده هم خلاف مروّت است هم خلاف عقل و آموزه های دینی.بویژه در مورد فرزندان وفای به عهد ارزش مضاعف دارد چون در تربیت اجتماعی و اخلاقی آنان بسیار مؤثر است.
دردا که گاهی زمانه چنان به ناراستی می گراید که دولتمردان یا مدیران یا کارفرمایان ، از این امر فطری سر می پیچند و خلف وعده رایج می شود.به طور جدى باید جوامع از این پدیده شوم فاصله بگیرند.ایرج میرزا این مشکل را این گونه شرح می دهد: هروعده که دادند به ما باد هوا بود/هر نکته که گفتند غلط بود و ریا بود/چوپانی این گله به گرگان بسپردند/این شیوه و این قاعده ها رسم کجا بود؟/گفتند چنینیم و چنانیم دریغا /اینها همه لالایی خواباندن ما بود!/ای کاش در دیزی ما باز نمی ماند/یا کاش که در گربه کمی شرم و حیا بود! …
خدای بزرگ ،خود آموزگار وفای به عهد است و خلف وعده را از خویش نفی می فرماید:(إن الله لا یخلف المیعاد) و تأکید می نماید که هرگز خدا خلف عهد و پیمان شکنی نخواهد نمود ( فَلَن یُخْلِفَ اللّهُ عَهْدَهُ ).گاهی هم به شیوه پرسشی نهاد فطری انسانها را مخاطب قرار داده و می فرماید وآیا کسی را سراغ دارید که وفادارتر از خدا به عهدش باشد؟! حال این خدا در مورد آخرالزمان وعده هایی داده است :صالحان را وارث زمین گرداند؛ مومنان را حاکمان جهان کند؛خوف را در سراسر زمین به امن تبدیل نماید؛دین حقیقی را که به آن خشنود است ،تمکین دهد؛عبادت الاهی عالمگیر گردد و هرگونه شرک زایل شود…آیا شود که از این وعده هایش سرباز زند؟:معاذالله هرگز!
پشت گرم دارید که خدا به وعده اش عمل می کند.چشم به راه آن روز باشید و روح امید را در جامعه بپراکنید که این نوید خود موجب نشاط روحی و تلاش جمعی و صلاح اجتماعی خواهد شد…
