گفتم:درست گفتى هادى جان! آنقدر احسان مهم است که خداوند مى فرماید:”هر کس کار نیکی به جاى آورد، ده برابر آن پاداش دارد”(انعام/١۶٠)؛ و”اگر نیکی کنید، به خودتان نیکی می کنید”(إسراء/٧)ا؛و “نیکی کنید! که خدا نیکوکاران را دوست می دارد”(بقره/١٩۵)و “همان گونه که خدا به تو نیکی کرده است، (تو نیز به مردم)نیکی کن!”(قصص/٧٧)؛[و چه زیبا گفته اند:تو نیکى مى کن و در دجله انداز/که ایزد در بیابانت دهد باز!] و آنگاه به تأثیر نیکى در برطرف شدن دشمنى ها و جذب قلوب اشاره نموده و مى فرماید:”نیکى با بدى یکسان نیست؛ (بدى دیگران را) با شیوهى بهتر (که نیکى است) دفع کن، که این هنگام آن کس که میان تو و او دشمنى است همچون دوستى گرم مى شود (و عداوتش نسبت به تو تمام مى گردد)”(فصلت/٣۴).امیرمؤمنان(ع)فرمود:”احسان و نیکى به بندگان خدا، بهترین زاد و توشه مناسب برای جهان پس از مرگ است”(عیون الحکم/۴٩۴)؛ و “کمک به مردم رأس ایمان است”(غررالحکم/٣٨٣). جوانمرد و خوشخوی و بخشنده باش/چو حق بر تو پاشد تو بر بنده پاش/ره نیک مردان آزاده گیر/چو استاده ای دست افتاده گیر…
محمد گفت: بدا به حال ما که نیکی به مردم را فراموش کنیم و میدان را به مخالفان دین واگذاریم که آنها با نیکی کردن به مردم، در دل آنها نفوذ کنند و آنان را با این وسیله، به عقائد باطل خود علاقمند نمایند.یتیمى را سرپرستى کنند، دانشجوى غریبی را که تازه به آن شهر وارد شده مى نوازند و جا مى دهند،بیکارى را به کار مى گمارند،بی خانمانى را خانه مى دهند،قرضِ قرض داری را مى پردازند و با این گونه احسان ها آنها را وامدار خود نموده کم کم به کیش خود در مى آورند.این شیوه رایج بسیارى از مخالفان و رقیبان ماست در حالیکه این ها وظایف خودِ ما و توصیه شده از سوی پیشوایان ماست. امام کاظم(ع) فرمود:” همانا مُهر قبولی اعمال شما، برآوردن نیازهای برادران تان و نیکی کردن به آنان در حد توان تان است و گرنه هیچ عملی از شما پذیرفته نمیشود”(بحارالانوار، ج٣٧٩/٧٢)؛ و امیرمومنان(ع) فرمود:”بر شما باد به احسان و نیکوکاری در حق دیگران، که آن برترین و پرمنفعت ترین کشت و زرع و سود آخرتی برای شما خواهد بود(غررالحکم/٣٨٣)؛ و پیامبرخدا(ص) نیز فرمود:”من و آن کسی که سرپرستی یتیمی را بپذیرد، در بهشت بسان این دو انگشت در کنار یکدیگر خواهیم بود”(بحارالانوار١١٧/٣۵)…
