نقش والدین

 

 

 

نقش اساسى در تکوین حیات دینى فرزندان با پدر و مادر است. پیامبر خدا فرمود:”هر نوزادى بر فطرت [توحید و اسلام] متولّد مى شود؛ و این فطرت همچنان ادامه دارد تا اینکه پدر و مادر، او را به آیین یهود و نصرانیت و مجوس بار آورند”(سفینه البحار٢٧٩/٢).این بدان معناست که این پدر و مادرند که مى توانند فطرت الاهى کودکان شان را تقویت کنند و او را دیندار واقعى و مسلمان بار آورند یا اینکه تلاش کنند او را به باور یهودی و مسیحى و زرتشتى یا باورهای دیگر،پرورش دهند. دوران کودکی از مراحل نقش‌آفرین در امر تربیت دینی فرزندان است. آشنایی صحیح والدین با دین، تقیّد آنان به دستورات شرعى و دینى و پاسخگویی درست به سوالات فرزندان از عوامل نقش‌آفرین در تربیت دینی فرزندان است و ازآنجاکه والدین در این مرحله بهترین الگو برای فرزندان به شمارند، هر نوع ناهمگونی بین رفتار و گفتار آنان، نتیجه‌ منفی در شخصیت دینى فرزندان خواهد داشت.فرزندان،با فطرت توحید به عنوان امانت الاهى نزد والدین قرار دارند،والدین باید این فطرت را شکوفا کنند تا دینداری در وجود آنان نهادینه شود…
 
و ادامه دادم:دانشمندان آغاز تربیت فرزند را به سالها پیش از تولد او در انتخاب همسری شایسته و مومن از خاندانى خوب و اصیل و با ایمان توسط پدر او باز مى گردانند!پس از ازدواج نیز،دستورات دینى برای مباشرت و بعد دوران حاملگى تا تولد فرزند در راستای تکوین فرزندى در فضای دینى است. بعد از تولد آداب و دستورات تربیتى و سنن اخلاقى وجود دارد تا از همان بدو تولد شاکله دینى او تقویت شود همچون گفتن اذان و اقامه در گوش راست و چپ او،برداشتن کام او با تربت حسینى، توجه مادر به شیردادن و آداب آن، سپاس و شکر به بارگاه الاهى برای اعطای فرزند و سپس دعا برای حسن عاقبتش، نامگذاری اسامى نیکو برای او، تعلیم مبانى دینى به تدریج و با مهارت و دقت، بردنش به مراسم دینى،گرفتن معلم ماهر و مهذب برای تعلیم مبانى دینى به او،توجه به همبازی ها و دوستانش که از افراد و خاندان شایسته باشند و خلاصه مراقبت کامل برای تربیت فرزندی متدین و عالم به معارف دینى،از وظایف والدین است…
 
هادی به بحث پیوست و گفت:تربیت دینی مجموعه از اقدامات و تلاش‌ها و زمینه‌ سازی‌ها برای ایجاد دگرگونی در فکر و عمل توسط پدران و مادران در فرزندان است تا هویت و شخصیت دینى آنها تکوین یابد و بتوانند در بحران ها و طوفان های حوادث و فتنه ها و بحران های زندگى فردی و اجتماعى،ثابت قدم باشند و هویت دینى خود را حفظ نمایند و مایه نور چشم و عزت و آبرو و سربلندی برای  والدین خود و جامعه گردند چنانکه قرآن مى آموزد اینگونه دعا کنیم: “ربنا هب لنا من ازواجنا وذریاتنا قره اعین”. از سوی دیگر، توصیه قرآن به اهل ایمان آن است که خود و خانواده خود را از آتش سوزان دوزخ حفظ و نگهداری کنند:(یا ایها الذین امنو، قوا انفسکم واهلیکم ناراً).نکته دیگر اثر لقمه‌ حلال است. والدین موظف اند غذای حلال از مال حلال به فرزندشان بدهند زیرا تأثیر لقمه حرام تا حدی است که موجب عدم قبولی اعمال عبادی انسان می‌شود و نان‌آور خانواده باید توجه داشته باشد و آن را از عوامل مهم سعادت یا شقاوت خود و خانواده‌ خویش تلقی کند…
 
محمد هم گفت: نیاز بشر به دین قطعی است و انسان ناآشنای تازه وارد شده به این عرصه حیات، بدون مذهب نمی‌تواند به حل و رفع مشکلات شخصی و اجتماعی خود توفیق یابد، مذهب نشان دهنده راه زندگی و عامل اعتماد، ایمان و گام برداری به‌ سوی سعادت است.دین نیاز دیروز،امروز و فردای انسان است و دین‌داری و تربیت دینی دارای آثار عظیمی در حیات فردی و اجتماعی است و نقش والدین و خانواده در این زمینه بسیار مهم است. والدین با تربیت فرزندان دین گرا،آینده آنها را امنیت بخشیده اند زیرا فرزند متدین بهتر مى تواند بر فشارهای روانی، اضطرابات  روحی، ترس و احساس ناامنی و نا امیدى در زندگى فردی و اجتماعى فائق آید و از نظر شخصیتى فرو نریزد. در عصر کنونی و زمانه ما و اصولاً در همه عصرها با شدت و ضعف متفاوت، بسیاری از انحرافات و لغزش‌ها، شکست‌ها و نابودی ملت‌ ها بر اثر غوطه ورشدن انسان‌ ها در منجلاب گناه، شهوات و غرایز نفسانی و در یک کلام،دوری از دین بوده است…
 
 
 
دین پژوه و پژوهشگر فلسفه