نظام تربیتی اگر خوب طراحى شود، مى تواند بیشترین نقش را در ایجاد هویت دینى افراد ایفا کند. تربیت به معنای شکوفا سازى و به فعلیت رساندن امور بالقوه است و منظور از تربیت دینى،شکوفا سازی فطرت توحیدى انسان و تجلی آن در اخلاق و رفتار فردی و اجتماعى است.اگر نسل دیندار مى خواهیم باید برای نظام آموزشی و تربیتى خود بسیار سرمایه گذارى کنیم. در طول زمانی که فرزندان در مدرسه و دانشگاه،مشغول تحصیل هستند، مى توان بهترین برنامه ها را در تکوین هویت دینى آنان طراحى و اجرا نمود. نباید به صرف وجود یک درس معارف وبینش دینى در هفته یا ترم،کار تربیت دینى را انجام شده فرض کرد.تربیت دینى باید دررفتار معلمان و مسئولان آموزشی، فعالیت های فوق برنامه، امور ورزشی و هنرى و حتى اوقات فراغت دانش پژوهان، دیده شود.اگر نظام آموزشی در تربیت دینى افراد،ناتوان باشد بهترین فرصت ها را از دست داده و نسلى را از هویت دینى محروم کرده است…
هادی که خود مدرس معارف در دانشگاه بود، افزود: جوامعى که به تربیت دینی و اخلاقی اهمیت نمیدهند، توجه نمى کنند که بسیاری از نابهنجاری هاى اجتماعى چون قتل، خودکشی،اعتیاد، سرقت، تجاوز، فحشا و دیگر جرائم، با تربیت دینى کاهش یافته جامعه امن و سالم مى شود و به اینهمه پلیس و زندان و مراکز قضایی ، نیازی نیست. افراد دیندار حس مسئولیت بیشری دارند و از آنجا که خدمت به خلق خدا را یک وظیفه باکه عبادت مى دانند در مسئولیت های شغلی و اجتماعى خود مسئولانه تر ظاهر مى شوند.این افراد دیندار، هنگامى که نیاز به ایثار و بذل مال یا جان در راه کشور یا اهداف دینى باشد داوطلب ترند.بنابراین پرورش استعداد دینی جوانان بسیار با اهمیت و اساسی است و نباید از آن غافل شد و در این راستا به سرمایه گذاری و برنامهریزی نیاز است تا نسلی با ایمان، سالم، وظیفه شناس، درستکار، امین، فداکار، شجاع و هدف دار و پیامد آن جامعه اى سالم تر داشته باشیم…
گفتم:به نظر من حتى اگر مدارس و دانشگاه ها در این وظیفه خوب عمل کنند، ما باز نیازمند یک جریان تربیت دینى غیر رسمى توسط دلسوزان و کارشناسان دین هستیم.وجود موسسات و سازمان های آموزش دین که به عنوان تشکل های مردمى خوشنام و مستقل و بدون وابستگى به احزاب و دولت ها و فارغ از ارتزاق از طریق دین،فعالیت مى کنند و به خدمات دینى مى پردازند بسیار لازم و ضرورى است. والدین با سوق دادن فرزندان خود به سوی این تشکل های دینى ، مى توانند کم و کاستی های تربیت رسمى جامعه را جبران نموده و شاهد بالندگى تربیت دینى فرزندان خود باشند. به ویژه در شرایطی که نظام سباسی ، سکولار است یا دارای انحرافاتى در اعتقادات و عملکرد دینى است، وجود این مراکز مردمى دینى همچون هیئت ها و انجمن ها و موسسات دینى و خدمات مذهبی،سرنوشت ساز است و دلسوزان دین و آئین باید ایجاد و اداره این مراکز را جدی بگیرند و از این طریق به تربیت خدمتگزاران و مرزبان و مروجان دین همت گمارند…
محمد نیز که خود بانى بعضى از این موسسات بود گفت:تجربه من این است که اگر این موسسات و انجمن های دینی خوب عمل کنند و برنامه محور و با مدیریت خوب و به دور از ریا و فقط در راه رضای خدا و ولیّش افراد را پرورش دهند و در خدمات دینى به کار گمارند، افراد در یک فضای پاک و با اخلاص و در جمع دوستان خوب،بالنده و خدمتگزار مى شوند و موجب جذب افراد دیگر مى گردند.تجربه بعضى از این تشکل ها به ویژه در چند دهه گذشته نشان داده که چقدر آنها تأثیر گذار بوده و چه خدمات شگرفى را بدون شائبه مال و مقام به جامعه ارائه نموده و موجب هدایت خود و دیگران شده اند.البته اداره این تشکل ها بدون مشکل هم نبوده و نیست اما به هرحال، هرکار مهم و تأثیرگذارى مشکلات خود را دارد، اما نتایج شیرین آن، تحمل هر سختى را برای بانیان، آسان مى کند. آموختن کار تشکیلاتى امروز لازمه فعالیت های دینى است زیرا کارهایی که منحصر به فرد خاصی باشد در معرض آفاتى چون بیماری و مرگ و…قابل دوام نیست اما در کار تشکیلاتى این آفت با جایگزینى افراد دیگر گروه چاره جوئی شده و شعله فعالیت ها خاموش نگشته و مدافعان همدیگر را تقویت نموده و همیارى شکل مى گیرد…
