خدمت در پست نظامى را از چند جهت انتخاب کردم.این لباس را که مى پوشم احساس مى کنم لباس خدمت پوشیده ام و مردم وقتى مرا در این لباس ببینند احساس مى کنند یک خدمتگزار وطن را دیده اند که محافظ آنها در برابر متجاوزان به قانون و کشور است،چه پلیس شهرى چه پلیس راهنمائى و چه نیروى رزمى و دفاعى.این لباس در ضمن لباس آمادگى است یعنى هر صبح آماده باش برای انجام وظیفه هستم.البته مثل هر شغل دیگر کسانى هستند که پاس مأموریت نمى دارند و تخلف مى کنند و آلوده به رشوه و خلاف مى شوند اما در برابر لشکر خادمان، ناچیزند.کمتر روزى است که خبر شهادت یا مجروح شدن همکارانم در اقصى نقاط کشور در مصاف با تبهکاران و متجاوزان،مخابره نشود.این یعنى آمادگى برای دفاع از مردم تا آخرین قطره خون…
نظامیان به تعبیرى پاسدار امنیت و صلح اند.زیرا اولاً موجب رعب و وحشت برای متجاوزان هستند و تبهکاران داخلى بخاطر ترس از نیروهاى نظامى،به راحتى جسارت خلاف نمى کنند مگر آنکه از جان خود گذشته باشند؛ ثانیاً نقش بازدارندگى دارند برای حمله دشمنان خارجى زیرا دشمنان با اطلاع از توان دفاعى کشور،هوس تجاوز را از خود دور مى کنند زیرا مى فهمند با پاسخ سخت روبرو خواهند شد و ثالثا به فرض حمله،آماده مقابله اند و متجاوزان را به عقب مى رانند حتى با شهادت خود.آنها مرزبانان شجاع میهن اند و امام چهارم ما حضرت سید الساجدین در دعاى مرزبانان آنها را با ستایش و دعا ستوده و مردم را به دعا برای این جانبازان فراخوانده اند…
علاوه بر همه این ها،من به عنوان یک نظامى، افتخارم خدمت به محبان اهل بیت عصمت و طهارت، و دفاع و مرزبانى از کشور امام عصر ارواحنا فداه است.این کشور،افتخار دارد که مورد عنایت ویژه ایشان است و فرموده اند ما حافظ آن هستیم و نمى گذاریم از بین برود.من خود را یک سرباز کوچک امام زمان علیه السلام فرض مى کنم که برای خدمت به مردم و این کشور، لباس نظامى پوشیده ام و هر صبح در دعای عهد عرض مى کنم اگر مرگ بین من و ظهور شما فاصله اندازد امید دارم در ظهور شما رجعت کنم در حالیکه سلاح جنگى ام آماده و لبیک گویان به سوى شما بشتابم …به این ترتیب نشان مى دهم که چه در غیبت و چه در ظهور خود را سرباز شما مى دانم…
آداب نظامى،آداب جالب و معنا دارى است: پوشیدن یونیفورم و لباس مخصوص خدمت،مراسم سرود و سلام صبحگاهى، رژه ها و مانور های نظامى با دشمن فرضى براى آمادگى با دشمن واقعى،احترام و سلام و اطاعت نظامى نسبت به فرماندهان مافوق،مانورهای شبانه براى آمادگى نسبت به شبیخون دشمن و …که همه آنها در جهت ایجاد آمادگى براى مقابله با دشمن متجاوز است.این برنامه ها عیناًً در مورد جنگ نرم و نبرد فرهنگى دشمنان هم لازم است و این نوع جنگ خطرناک تر است زیرا در نبرد فیزیکى ما دشمن را مى بینیم و مقابله مى کنیم اما در نبرد فرهنگى دشمن نوعى مى آید که متوجه حضور او نمى شویم و نا پیدا،ضربه خود را وارد مى کند.مرزبانان فرهنگى باید بیش از جنگ سرد مراقب حمله دشمنان در جنگ هاى نرم باشند که هر لحظه از طریق رسانه ها و کالاهاى فرهنگى آنها در حال انجام است و تلاش دارند مردم را از بنیاد هاى عقیدتى و پیوندهاى مهدوى جدا کنند…
