داستان دین را از آغاز زندگى انسان در این جهان، پى گرفتیم؛ خداى مهربان در هیچ برهه ای انسان ها را بدون راهنما نگذاشته و پیامبران مشعل داران هدایت او بوده اند؛اما نه از روى اکراه و اجبار بلکه از روى آزادی و اختیار باید انتخاب راه مى کرده اند؛ لذا در تاریخ هماره صالحان بوده اند و فاسدان و نوعاً فاسدان که به هیچ معیارى تن نمى داده اند، راه ظلم و ستم را پیش گرفته و صالحان را در تنگنا قرار مى داده اند.این زنجیره را خداوند استثنائی زده و وعده داده که توسط یک منجى، مومنان صالح را پیشوایان جهان کند و مستضعفان را سرانجام وارثان زمین گرداند. این وعده خداست و در وعده خدا تخلفى نخواهد بود.صبورى لازم است تا زمان این وعده فرا رسد و چشم جهانیان به جمال آن موعود همه ادیان و ملل روشن شود و زمین پس از آنکه از جور و ستم پرشده باشد،از عدل و داد آکنده شود. این منجى موعود کسی جز حضرت مهدى،محمدبن الحسن العسکرى(ع) نیست …
چگونه آغاز خواهد شد قیام آن منجى دادگر؟: اولین حادثه ای که بعد از ظهور امام زمان(ع) شکل می گیرد، اعلام ظهور آن حضرت به وسیله منادی آسمانی است؛ آن گاه امام در حالی که به کعبه تکیه داده با دعوت به حق، ابتدا ظهور خود را اعلام می دارد و آنگاه براى پذیرش حکومت جهانی فراخوان عمومى مى نماید.امیرمومنان(ع) فرمود: هنگامی که منادی از آسمان ندا میدهد:” حق از آنِ آل محمد است و اگر طالب هدایت و سعادت هستید، به دامان آل محمد چنگ زنید، حضرت مهدی(عج) ظهور می کند١”.گروهى از انبیاء و صالحان به همراه عیسی (ع)رجعت نموده به ایشان مى پیوندند و بقیه یاران و سرداران سپاهش از نقاط مختلف نزد او حاضر مى شوند تا آن حضرت را در ایجاد آن دولت آرمانى و نظام داد بنیان و جامعه برین، یارى نمایند…
امام،نخست همگان را به صلح و پذیرش حق فرا می خواند و با مدارا با آنها رفتار می نماید.مردم جهان که منتظر چنین دادگرى بودند، ایمان مى آورند اما طاغوتیان و قلدران و مستکبران ، مخالفت نموده و در گروه هاى مختلف پرچم دشمنى و جنگ بلند مى کنند٢.امام با تاییدات و إمدادهاى الاهى و بهره گیری از همه قدرت و امکانات، با دشمنان برخورد نموده و در جنگى سخت دجال و سفیانى و اتباع شان را شکست داده بر آنها پیروز مى شود و بر شرق و غرب جهان مسلط مى گردد٣.به فرموده پیامبر(ص)، حضرت مهدی(عج)، لشکریانش را به سراسر زمین گسیل می دارد؛امام باقر(ع) نیز فرمود: حضرت قائم از ما است و فرمانروایی او شرق و غرب را فرا می گیرد۴. آن حضرت مرزهاى جغرافیائى را بر مى چیند و حکومت واحد جهانی را تشکیل می دهد؛همان حکومت آرمانی موعود که آن را دولت کریمه۵ خوانده اند و آرمان همه انبیاء و اولیاء برپائی چنین مدینه فاضله ای بوده است…
از جمله ویژگی های آن حکومت جهانى، برقراری عدالت است. عدالت عنصر گم شده ای است که همگان به دنبال آن بوده و هستند.پیامبر خدا(ص) فرمود:او زمین را از عدل و داد پر مى کند همانطور که از ستم و بیداد پر شده است۶. حکومتش به گونه ای سازماندهی شده که دیگر واژه ستم از ذهن ها رخت بر می بندد و کسی به دیگری ظلم نمی کند. کارگزارانش نیز از صالحان و پارسایان خواهند بود؛ حضرت عیسی(ع) به امام می گوید: من به عنوان وزیر[شما] فرستاده شده ام؛ نه امیر و فرمانروا٧. ویژگى دیگر آن دولت کریمه رشد آگاهى و دانش است و دوران ظهور و گسترش علم و دانایی. با آمدن آن منجی موعود،دانایی و فرزانگی جایگزین جهل و نادانی می شود و جهان از نور عقل و دانش آکنده می گردد٨. ویژگى دیگر آن دوران ،رشد عقلانیت و خرد ورزى است.آن حضرت به عنایت الاهى دست رحمت خویش را بر سر مردم مى نهد و با این عنایت عقول آنها کانون مى یابد و مردم از نظر عقل و بصیرت در وضع بی مانندی قرار می گیرند…
از نظر رفاه و اقتصاد، اوضاع مردم در آن زمان به فرموده پیامبر(ص) از نظر معیشتی و وفور نعمت بسیار عالى خواهد بود. مردم در آن هنگام به نعمت هایی نایل می گردند که در هیچ زمانی سابقه نداشته است. برای همگان برکات الهی از آسمان نازل میشود و زمین چیزی از روییدنی های خود را پنهان نمی کند٩.سطح رفاه زندگی در این دوره به حدّی است که طبق فرموه امام صادق(ع) در این دوره فقیری یافت نمی شود تا مردم زکات اموال شان را به او بدهند١٠.ویژگى دیگر برقراری امنیت اجتماعی است به گونه ای که اگر زنی به تنهایی بخواهد از عراق به شام مسافرت نماید، در مورد امنیتش هیچ ترس و دلهره ای ندارد. ویژگى دیگر، رشد تربیتی و شکوفایی فرهنگی و اخلاقی است، امام علی(ع) فرمود: چون قائم ما قیام کند، کینه ها از دلها زدوده می شود.امام باقر(ع) فرمود: هنگامی که قائم ما قیام کند، خداوند قوای فکری مردم را تعالی می بخشد و اخلاق آنان را به کمال می رساند١١…
این ویژگى هاست که مدعیان دروغین مهدویت را رسوا مى سازد جون هیچیک از آنها نتوانسته اند حتى بخشی از این ویژگى ها را تحقق بخشند. ما اگرچه مامور به انجام وظیفه خود در عصر غیبت امام مى باشیم، اما منتظر آمدن آن امام همام هستیم و برای تعجیل در ظهورش هماره دعا مى کنیم که مهرش در قلب ما و یادش در اندیشه ما و ذکرش بر لب هاى ماست…
———————–
١.احقاق الحق،ج١٣،ص٣٢۴. ٢.نعمانی، کتاب الغیبه، ص٢٣١؛ اثبات الهداه، ج٣،ص۵٣٩؛بحارالانوار، ج۵٢،ص٣۵٣. ٣.صافی گلپایگانی، منتخب الاثر، ص ۶٠و ۴٧٠و۴٧١. ۴.احقاق الحق، ج١٣،ص٢۵٩؛ ینابیع المودّه، ص۴٨٧؛بحارالانوار، ج۵٢، ص٣٧٨. ۵.دعاى افتتاح،مفاتیح الجنان:(اللهم إنّا نرعب الیک فى دوله کریمه). ۶. کنز العمال، ج١۴،ص١٧۵. ٧.سید بن طاووس، ملاحم، ص٨٣. ٨.منتخب الاثر، ص۶٠٧. ٩. بحارالانوار، ج۵١،ص٧۵. ١٠.همان، ج۵١،ص٧٨و ٣٣٧. ١١.همان، ج ۵٢،ص٣٣٧؛ منتخب الاثرص۴٧۴؛منتخب الاثر، ص۴٧۴ و ۴٨۴.
