از دیگر ویژگى های سلوک و زندگى امام،مهربانى است.مهربانى نسبت به مردم.کدام مردم؟ همه انسان هاى روى زمین: گذشتگان، اکنونیان و آیندگان.چرا؟ چون او خلیفه خداست و صفات الاهى در او هم متجلى است و چون خدا نسبت به همه آفریدگان (هر آفریده اى اعم از جماد و نبات و حیوان و انسان)، رحمان و رحیم است،او نیز هم به همه مهربان است.مگر در صحیفه نورانى حدیث لوح نخواندیم که خداوند هنگامى که مى خواهد امامان را بستاید و وصف کند وقتى به نام او مى رسد او را با صفت “مهربان براى جهانیان”(رحمه للعالمین) مى ستاید( و أُکمّل ذلک بإبنه م ح م د رحمه للعالمین ) و امام هشتم نیز در توصیف امام او را دوست انیس و مونس و پدرِ شفیق و دلسوز و مهربان و مانند برادرِ بسیار صمیمی و چون مادرِ مهربان نسبت به طفل شیرخواره خویش توصیف فرموده است…
اثر مهربانى،غمخوارى و احسان و لطف و دستگیرى و دعاست و امام همه این صفات را داراست و براى انسانها، بعد از خداوند،مهربان تر از او نیست.او مغیث و فریادرس درماندگان و مسکینان و پناه پناهجویان است؛ اگر هر درى بسته شود در عنایت او باز است؛نمى شود که خداوند او را “رحمه للعالمین”(مهربان براى جهانیان) قرار داده باشد اما کسى را از مهربانى او نصیبى نباشد و محروم بماند.آغوش او براى آهوى گریخته از صیاد نیز باز است چه رسد به انسان هاى مضطر و دردمند و توانخواه…فقط باید او را شناخت و توسل و تمسک پیدا کرد و زبان به درخواست گشود تا پاسخ گرفت.خودشان فرمودند:چو درمانده گشتى ،زبان بجنبان و از ما بخواه(حرّک شفتیک)…
امام سلام الله علیه از طریق ایادى و یاران خویش،امداد جویان و کمک خواهان را دستگیرى مى فرماید اگر چه آنها نفهمند و ندانند و دست پشت پرده را نشناسند! او در نامه اى خصوصى به سید ابوالحسن اصفهانى از وکلا و مراجع بزرگ مى نویسد : خود را براى مردم ارزان کن و محل ملاقات با مردم را در دهلیز خانه قرار داده و حوائج مردم را برآور،ما تو را یارى خواهیم کرد…گاهى نیز خود شخصاً به امداد خواهان،امداد مى رساند همانند آنچه در بعضى تشرفات نقل شده است: گاهى او را در لباس یکى از شیوخ دیده اند،گاهى تکسوارى در بیابان،گاهى یک عرب جلیل القدر و گاهى در پوشش انسانى عادى و ناشناخته که از راه رسیده یا همراه شده و فریاد رسى فرموده و حاجت روائى نموده ،گمگشته اى در بیابان را به مقصد رسانده یا بیمارى را شفا داده و یا گره علمى عالمى را گشوده و راهنمائى فرموده است.این است که فرموده اند چون مضطر شدى و درمانده گشتى، این گونه او را بخوان:یا فارس الحجاز ادرکنى،المستغاث بک یا صاحب الزمان، صلى الله علیک یا ولى العصر ادرکنى…
اگر مهربانى،سلوک آن امام همام است،شایسته است مدعیان یارى او و شیعیان و منتظرانش نیز بر مدار مهربانى به خلق، سلوک نمایند که در حدیث است:برترین شما،سودمندترین شما براى مردم است.بخشی از زندگى هریک از ما باید وقف رسیدگى به توانخواهان شود چه حوائج مادى آنها و چه نیازهاى فرهنگى و معرفتى آنان.دستگیرى و مهربانى به مردم باید در وجود یاران و خدمتگزاران امام عصر ارواحنا فداه، نهادینه شود به نوعى که آنها را در هرکار خیر و هر خدمت اجتماعى ،پیشقدم و پیشرو بشناسند و به آنها مراجعه کنند.نباید نسبت به کثرت مراجعات توانخواهان رو تُرش کنیم یا خداى ناکرده ،منت نهیم و این مراجعت ها را لطف الاهى شمریم که در روایت است:نشانه لطف خدا به شماست وقتى مراجعه خلق براى رفع حوائج شان به شما، زیاد شود…
