اگر رو سیاهم اگر رو سفیدم/تو هستی پناهم، تو هستی امیدم/همه از گنه شرمسارند اما/من از کثرت توبه خجلت کشیدم/ تو آغوش خود را برویم گشودی/ولی من به دنبال شیطان دویدم/تو از من به جز جرم و عصیان ندیدی/من از تو به جز عفو و رحمت ندیدیم/تو از مهر ناز مرا می کشیدى/من از جهل قهر تو را می خریدم/بیا بر گناهم بکش خط غفران/کرم کن که بر آخر خط رسیدم…چهاردهمین مناجات امام سجاد(ع)از مناجات هاى خمس عشر،مناجات پناه جویان است که پناهى جز خدا ندارند و مى خواهند به بارگاه خدای خود ملتجى شوند و در پناه او پناه گیرند: ای پشتیبانِ پناه جویان؛ و ای پناهِ پناهندگان؛ و ای رهایی بخش هلاک شدگان؛ و ای نگهدار بینوایان؛ و ای مهرورز بیچیزان؛ و ای اجابت کننده درماندگان؛ و ای گنجینه تهیدستان؛ و ای جبران کننده شکست خوردگان؛ و ای سرپناه آوارگان؛ و ای یاور ناتوان شمردگان؛ و ای پناه دهنده ترسیدگان؛ و ای غمگسار غمزدگان؛ و ای دژ پناهندگان؛ اگر به عزّتت پناه نیاورم، پس به که پناه برم؟ و اگر به قدرتت پناهنده نشوم، به که پناهنده شوم؟
گناهان وادارم ساخته که به دامان گذشتت چنگ زنم؛ و خطاها محتاجم کرده که از تو بخواهم، درهای چشم پوشیات را بر من بگشایی؛ گناهان وادارم ساخته که به دامان گذشتت چنگ زنم؛ و بدیها مرا فراخوانده تا به آستان عزّتت بار اندازم؛ و هراس از انتقام، وادارم کرده که به دستاویز مهرت چنگ زنم؛ کسی که به ریسمانت چنگ زده، سزاوار نیست خوار گردد؛ و آنکه به عزّتت پناهنده شده، شایسته نیست رها گردد یا واگذاشته شود؛ خدایا ما را از حمایتت محروم مکن؛ و از پوشش رعایتت برهنه مساز؛ و از پرتگاه های هلاک، دورم کن؛ زیرا ما در سایه توجه تو و در حمایت تو به سر میبریم و از توئیم. از تو میخواهم بهحق خاصان از فرشتگانت و شایستگان از بندگانت که برای ما سپری قرار دهی که ما را از هلاکتها برهاند؛ و از آفات برکنار دارد؛ و از بلاهای سخت نگهداری کند؛ و هم اینکه آرامش خود را بر ما نازل کنی؛ و چهره های ما را به انوار محبتت پرفروغ گردانی؛ و ما را در پناهگاه محکمت ، پناه دهی؛ و در کناره های نگهداری خویش بگنجانی؛ بهحق مهر و رحمتت، ای مهربان ترین مهربانان.
اللّٰهُمَّ یَا مَلاذَ اللَّائِذِینَ؛ وَیَا مَعَاذَ الْعَائِذِینَ؛ وَیَا مُنْجِىَ الْهَالِکِینَ؛ وَیَا عَاصِمَ الْبَائِسِینَ؛ وَیَا رَاحِمَ الْمَساکِینِ؛ وَیَا مُجِیبَ الْمُضْطَرِّینَ؛ وَیَا کَنْزَ الْمُفْتَقِرِینَ؛ وَیَا جابِرَ الْمُنْکَسِرِینَ ؛ وَیَا مَأْوَى الْمُنْقَطِعِینَ؛ وَیَا نَاصِرَ الْمُسْتَضْعَفِینَ؛ وَیَا مُجِیرَ الْخائِفِینَ؛ وَیَا مُغِیثَ الْمَکْرُوبِینَ؛ وَیَا حِصْنَ اللَّاجِینَ؛ إِنْ لَمْ أَعُذْ بِعِزَّتِکَ فَبِمَنْ أَعُوذُ ؟ وَ إِنْ لَمْ أَلُذْ بِقُدْرَتِکَ فَبِمَنْ أَلُوذُ ؟ وَقَدْ أَلْجَأَتْنِى الذُّنُوبُ، إِلَى التَّشَبُّثِ بِأَذْیَالِ عَفْوِکَ؛ وَأَحْوَجَتْنِى الْخَطَایَا إِلَى اسْتِفْتاحِ أَبْوَابِ صَفْحِکَ؛ وَدَعَتْنِى الْإِساءَهُ إِلَى الْإِناخَهِ بِفِنَاءِ عِزِّکَ؛ وَحَمَلَتْنِى الْمَخَافَهُ مِنْ نِقْمَتِکَ عَلَى التَّمَسُّکِ بِعُرْوَهِ عَطْفِکَ؛ وَمَا حَقُّ مَنِ اعْتَصَمَ بِحَبْلِکَ أَنْ یُخْذَلَ؛ وَلَا یَلِیقُ بِمَنِ اسْتَجَارَ بِعِزِّکَ أَنْ یُسْلَمَ أَوْ یُهْمَلَ !
إِلٰهِى فَلا تُخْلِنا مِنْ حِمَایَتِکَ؛ وَلَا تُعْرِنا مِنْ رِعَایَتِکَ؛ وَذُدْنا عَنْ مَوارِدِ الْهَلَکهِ؛ فَإِنَّا بِعَیْنِکَ ؛ وَفِى کَنَفِکَ وَلَکَ؛ أَسْأَلُکَ بِأَهْلِ خَاصَّتِکَ مِنْ مَلَائِکَتِکَ، وَالصَّالِحِینَ مِنْ بَرِیَّتِکَ، أَنْ تَجْعَلَ عَلَیْنا واقِیَهً تُنْجِینا مِنَ الْهَلَکَاتِ؛ وَتُجَنِّبُنا مِنَ الْآفاتِ؛ وَتُکِنُّنا مِنْ دَوَاهِى الْمُصِیبَاتِ؛ وَأَنْ تُنْزِلَ عَلَیْنا مِنْ سَکِینَتِکَ؛ وَأَنْ تُغَشِّىَ وُجُوهَنا بِأَ نْوارِ مَحَبَّتِکَ؛ وَأَنْ تُؤْوِیَنا إِلَىٰ شَدِیدِ رُکْنِکَ؛ وَأَنْ تَحْوِیَنا فِى أَکْنافِ عِصْمَتِکَ؛ بِرَأْفَتِکَ وَرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
