در جمع اولیاء و معلمان و مربیان در روز معلم سخن مى گفت که تصادفاً با ایام مبعث پیامبر،همزمان شده بود. پس از تبریک این دو روز گفت:معلم در همه کشورها و فرهنگ ها، گرامى و محترم داشته مى شود زیرا تلاش او موجب رشد و ارتقاى فرد و جامعه است و کارش گرانسنگ و ارزشمند. اما معلمان نوعاً دانش ها و یافته هاى بشرى را مى گسترانند که هم محدود است و هم در معرض تغییر یا تکمیل.اما انسانها نیاز به دانش ثابتِ لا یتغیرى دارند که هم زندگى این جهانى آنها را پوشش دهد و هم سعادت اخروى آنها را تأمین نماید.این دانش فقط دانش وهبى الاهى است که توسط پیامبران آورده مى شود و چون از سوى خالق انسانهاست مفید و نتیجه بخش است. انبیاء در هیچ مدرسه بشرى تعلیم ندیده بلکه از طریق وحى ، دانش الاهى را دریافت نموده و آن را تعلیم مى دهند و چون منبع دانش آنها، وحى است مى توان به آن اعتماد کرد و با اطمینان خاطر آن را به کار بست…
در بخش دیگرى اشاره کرد: باید دانست که خداوند خود را “معلم” انسانها یاد کرده و فرموده:”آنچه انسان نمى دانست را به او تعلیم داده است(علّم إنسان ما لم یعلم).پس از او، پیامبران، معلم و مربّی واقعی بشر بودهاند و بزرگ ترین معلم جهان بشریت حضرت رسول خاتم صلی الله علیه و آله به این ویژگی یعنى معلمى خود افتخار می نمود. روزى آن بزرگوار در مسجد با دو گروه مواجه شد که گروه اول عبادت می کردند و گروه دوم به آموزش علم مشغول بودند و در محضر استادی علم می آموختند،آن حضرت گروه دوم را افضل دانست و فرمود: «اِنَّمَا بُعِثْتُ مَعَلِّماً» یعنى همانا که من به عنوان معلم مبعوث شده ام. او به انسانها مى آموزد چیزهائى را که نمى دانند.مثلاً انسانها از تأثیرات و پیامدهاى اعمالشان بى خبرند،پیامبر به آنها مى آموزد بخاطر پیامدهاى سوء یا نیکوى رفتارها،کدام کار را انجام دهند و کدام کار را انجام ندهند تا جامعه اى سالم و خوش فرجام داشته باشند…
دیگر کار انبیاء کنار زدن حجاب هائى است که انسانها بر فطرت الاهى خویش افکنده اند و نیز شکوفا کردن عقول آنهاست زیرا اگر فطرت محجوب شود و عقل ها شکوفا و بارور نشود ،رشد و تعالى نخواهند یافت چنانکه امیر مؤمنان، علی علیهالسلام فرمود: “انبیاء آمدند که فطرت انسانها را بیدار نمایند تا پیمان نهفته در نهادشان را ادا کنند و نعمت هاى فراموش شده را به یادشان آورده و گنج های نهفته خردها و عقل ها را شکوفا کنند” (لیستأدوهم میثاق فطرته و یذکروهم منسىّ نعمته و یثیروا لهم دفائن العقول)…این یک واقعیت است که عقل بشر نیازمند شکوفائى ،به حرکت درآورده شدن و آزاد گشتن است و این ماموریت به عهده پیامبران و پیروان مکتب انبیاء است…
پیامبر اکرم(ص) علومى را تعلیم فرمود که انسانها قادر نبودند و نیستند از هیچ منبع دیگرى آن را به دست آورند چون منبع آن علوم، وحى بوده است.همه ما وامدار پیامبران هستیم زیرا اگر آنها نبودند وجدان و فطرت ما بر اثر حجاب هاى خود ساخته،محجوب مانده و گمراه مى شدیم.گنجینه معارف مبدأى و معادى را آنها براى ما گشودند.به جرأت ادعا مى کنیم،حتى غیر مسلمانان مدیون و وامدار پیامبران هستند زیرا بر اثر همجوارى با جامعه اسلامى بطور طبیعى از فرهنگ آنها تأثیر پذیرفته و تعالیم انبیاء با واسطه به آنها رسیده و در بعضى مواقع حتى قوى تر از خود مسلمین به آن تعالیم عمل کرده و مى کنند.هیچکس نمى تواند منکر تعالیم انبیاء بر زندگى شخصى و اجتماعى خود شود و این عظمت کار تعلیم و تربیتى انبیاء بویژه حضرت ختمى مرتبت را نشان مى دهد…
