بعد از هر نیمه شعبان ،دل بستگان آستان مهدوی که شور خدمتگزاری و یاوری مولای زمان خود را دارند منتظر فرا رسیدن تاسوعا و عاشورا می شوند تا با معلم بزرگ یاوری امام زمان و ناصر دین و ایمان یعنی حضرت ابوالفضائل عباس بن علی تجدید عهد کنند و جامی از دست پر اثر او در فداکاری و جانبازی بنوشند و مشق یاوری بیاموزند…
او که فانی در امام زمانش بود و آن چنان در این یاوری صادق و کوشا بود که تا بود امام کمر خم نکرد و چون رفت فرمود الان کمرم شکست…
او که چون دست راستش را در راه انجام مأموریت بریدند فرمود: “والله ان قطعتموا یمینی/إنّی احامی أبداً عن دینی”به خدا که اگر دستم را هم قطع کنید من به حمایت از دینم ادامه خواهم داد.و بلا فاصله برای آنکه معلوم شود کدام قرائت از دین مورد نظر اوست(چون امثال یزید خبیث فاسد و جانی هم ادعای دین می کردند) فرمود: “وعن امامٍ صادق الیقینِ/ نجل النبی الطاهر الأمینِ ” و حمایت می کنم از آن امامی که در قله صداقت یقین است و نیز از سلاله پیامبر طاهر و امین می باشد…
همین دو بیت کافی است که سردار کربلا را معرفی کند:شیر شرزه ای که همه وجود و جانش را فدای دینش و امامش می کند و عملاً نشان می دهد که یاوری چیست: او حتی در آب نوشیدن ،امامش را از یاد نمی برد و مشت آب گرفته اش را در آب رها می کند چون به یاد لب خشکیده امامش می افتد(و ذکرَ عطشَ الحسین)…چون دستانش را قطع می کنند مشک را (که نماد مأموریت و خدمتگزاری اوست) به دندان می گیرد و نافذ البصیره به سوی مقصد می تازد ،دشمن چشمش را هدف قرار می دهد تا از مقصد بماند چون تیر بر چشمش می نشیند و دستی ندارد که تیر را از چشم بیرون کشد به مدد درایت رخش باز مسیر را ادامه می دهد چون با عمود آهنین از اسب به زیرش می اندازند امامش را صدا می زند تا بگوید من تا اینجا برای مأموریت تلاش کردم اگر موفق نشدم عذر مرا بپذیر…
این می شود که دست علمگیرش باب الحوائج می شود.دستی که به قول ریاضی یزدی چهار امام بر او بوسه زده اند…
اکنون که در انتظار یاری گرفتن از شما به تاسوعا و عاشورا رسیده ایم عرض می کنیم:
یا ابوفاضل،یا ابوالفضائل،ای ماهتاب هاشمیین،ای قمر منیر بنی هاشم یا عباس بن علی!
تورا به حق همان امام صادق الیقین ات-سید الشهداء – قسم می دهیم حاجت ما را هم براوری ای باب الحوائج .حاجت ما توان یاوری و نصرت امام زمانمان است.کمی از آن یقین و حمیت و غیرت و شجاعت و جانبازی خود را در جان و روح ما بریزی تا همچون شما از امام زمانمان حمایت کنیم،از دین خود مرزبانی کنیم،با دشمنان اماممان و دینمان مقابله کنیم و نام و یاد و راهشان را برفراز داریم و موجب گشایش و رفع رنج و غم از دل او شویم چنانکه شما کاشف کرب از امام خود شدید. پس می گوئیم و می خواهیم و می خوانیم:
یا کاشف کرب الحسین،إکشف کربنا بحق أخیک الحسین علیه السلام
