آیا می توانید نشان دهید کسی را که جز در کنار دیگران و با دیگران بتواند زندگى کند و موفق باشد؟! حتى اگر هم بتواند با سختى و مشقت گلیم خویش از آب به در برد،عقل به او می تازد که دست مشارکت به دیگران ده تا راحت تر و مطمئن تر و سریعتر به هدف برسى زیرا یک دست صدا ندارد و دست خدا با جماعت است(یدالله مع الجماعه)و…
می گوئى :کار با دیگران که داراى سلایق مختلف اند سخت است و آفاتى دارد، کارى که خود انسان مباشرش باشد کم دردسر تر است، مى گویم: همینطور است اما کارهای بزرگ از یک نفر ساخته نیست و کارى که منحصر به یک نفر باشد، آسیب پذیر است و با فقدان او خاموش می شود.مى گوئى یافتن افراد همفکر و هم جهت و توجیه آنها سخت است،مى گویم:بخاطر تأثیر بخشی افزونتر و تداوم کار می ارزد این سختى را بپذیرى تا شاهد نتایج خوبش باشى…
می گوئى: مشارکت ها بعضاً به شکست مى انجامد، مى گویم:مشارکت ،هم دانش می خواهد و هم هنر و هر کسی نمی تواند شرکای خوبی پیدا کند و یا آنها را در دراز مدت نگهدارد.شناسائى و انتخاب شریک همسو و سالم،گام اول است و بعد از آن برنامه دقیق که نقش و وظایف هریک را خیلى روشن معین کند و ساز و کار رفع اختلاف و داوری را معین نماید و سپس داشتن تحمل و بردباری و سعه صدر و به دنبال آن رصد دائمى نقاط قوت و ضعف و بهره بردارى از آن،شرط توفیق است.گاهى هم مشارکت ها زمان دار و محدود است یعنی شما برای یک کار مشخص و زماندار با کسانى مشارکت می کنید و جدا می شوید.گاهى هم مشارکت همیشگی است مثل مشارکت با همسر در طول زندگى و سازمان های دینى و فرهنگى و بنیان گذاری موسسات خیریه و مسئولیت اجتماعى که هرکدام ویژگی های خود را دارند و علاوه بر نکات عمومى مشارکت ها باید آن ویژگی ها را به منظور پایداری،لحاظ نمود.
مى گوئى :پس چرا ده ها موسسه همسو هستند که بى اعتنا به هم هر کس ساز خود را می زند و دست همکاری به هم نمى دهند؟می گویم:این آفت یا ناشی از عدم شناخت یکدیگر است یا تعصبات و خود خواهى بیجا و عدم اخلاص یا بی اطلاعى از فواید مشارکت.وقتى نیروهای کوچک که همسو هستند با هم کار کنند هم خود در فرایند همکاری با دیگران، رشد می کنند هم زودتر به مقصد مى رسند.می گوئى:الزامات مشارکت های فرهنگى و دینى چیست: می گویم:از جهاتى آسان تر از مشارکت های اقتصادى است و از جهاتى دشوارتر.آسان تر است چون اهداف مادى در آنها نیست و همین امر بروز اختلافات را کمتر مى کند و دشوارتر است چون شیطان بیشتر وسوسه می کند تا این کارها به نتیجه نرسد و نیز بعضا فاقد برنامه ریزى و مدیریت علمى است و لذا تأثیرش زیاد نیست…
می گوئى مختصات مشارکت در فعالیت های مهدوى چیست؟می گویم : با توجه به مباحث بالاخودت بگو! می گوئى: این که همگى داریم برای صاحب الزمان سلام الله علیه تلاش می کنیم ،دلها معنویت بیشتری پیدا کرده و برای رفع مشکلات مشارکت به خود حضرتش متوسل و متمسک مى شویم.شرکاى خود را سربازان امام عصر علیه السلام مى شمریم و برایشان احترام فوق العاده قائلیم و همه گونه مساعدشان خواهیم بود.نیت همه جلب رضای حضرت می شود و این نیت همبستگى و تلاش بیشتر به دنبال می آورد و این جدیت و انتظار موجب رضایت و خشنودی امام خواهد شد که فرموده اند:بکوشید و منتظر باشید ای گروه مورد توجه و رحمت شده (فجدّوا وانتظروا هنیئاً لکم ایتها العصابه المرحومه)…
