سال میلادی دیگری به پایان آمد و زاد روز عیسى مسیح را به دنبال آورد.پیامبر مهر، روح خدا، با نفسی حیات آفرین و دمی شفا بخش ،پیام آور امید و عدالت، که در این آخرین لحظات سالی پر از خشونت و جنگ و خون و مرگ ، نسیم امید را نوید می دهد.
پیامبری که در ادبیات و فرهنگ ما و مسیحیان، نماد حیات بخشیدن به کالبدهای بیجان است به نوعی که دم حیات بخش اوضرب المثل شده، نفس مسیح یا دم مسیحایی، نام گرفته و آن نسیم جان پروری است که نه تنها به جسم های بی روح ، جان می بخشد، بلکه همچون نسیم بهاران است که پس از زمستان های سخت و ستمگر که گیاهان را به کام سرما فرو برده، با وزش خود، رستاخیز زندگی را به طبیعت برمی گرداند:
عیسی نفسی، خضر رهی، یوسف عهدی/جم مرتبهای، تاج وری، شاه نشانی(سعدی)
هوا مسیح نفس گشت و باد نافه گشای/درخت سبز شد و مرغ در خروش آمد(حافظ)
زین دم عیسی که هر ساعت سحر می آورد/ عالمی بر خفته سر از خاک بر میآورد(عطار)
و غزل زیبائی که بر زبان ماست: مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید/ که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید/از غم هجر مکن ناله و فریاد که دوش/ زدهام فالی و فریادرسی میآید…
راستی چرا پیروان امروز و دیروز مسیح علیه السلام که باید به پیروی از پیامبر خود حیات بخش باشند ، با زرادخانه ها و کارخانجات تسلیحاتی خود سفیر مرگ و خون شده اند؟ جنگ های صلیبی دیروز و جنگ های مستقیم یا نیابتی امروز کار کیست؟،آیا سازندگان و سوداگران انواع تسلیحات آتشین و شیمیائی و اتمی پیروان مسیح اند که نفسش حیات می داد ؟ چرا پاپ ها و کاردینال ها بر سر این بظاهر مسیحیان فریاد بر نمی دارند که شما چگونه ادعای پیروی مسیح می کنید که بانی خشونت و خون و مرگ هستید؟
لابد می گوئید مگر مدعیان مسلمانی داعش مسلک، پیرو پیامبر رحمت اند و از او رنگ می گیرند که این مدعیان مسیحیت از عیسی رنگ گرفته باشند؟ أری سخن درستی است لیکن دم خروس نیرنگ اربابان سلاح ساز غربی در ساخت داعش ها و راه اندازی جنگ های نیابتی پیدا نیست؟ شگفتا که کسی آن مکر را فهم نکند…
این سال های رنج و شکنج بشریت سرانجام با بازگشت عیسای مسیح و انفاس شفاده و حیات بخشش به همراه منجی مسعود،مهدی موعود به پایان می آید و این راز زاد روز مسیحایی است که ز انفاس خوشش بوی کسی می آید؛ این است که ناقوس ها هم بانک برداشته اند که :
این نویدی است که فریاد رسی می آید…
