وقتی پدرمان آدم از بهشت به زمین هبوط نمود، سرپناهى ساخت تا محل آرامش او و خانواده اش باشد و اینگونه شد که فرزندان او در جای جای زمین ، مسکن ساختند تا در آن آرام گیرند و برای روزی دیگر تجدید قوا کنند.اگر چه بعدها کسانى این نیاز را با ساختن قصرها و کاخ ها به عامل تفاخر و اشرافیت تبدیل نمودند،اما مسکن به عنوان یک نیاز انسان،از موضوعیت نیفتاد تا علاوه بر سرپناه،گرما بخش خانواده،محل تأمل و اندیشه وعبادت و تربیت فرزندان و دید و بازدید و انتقال تجربه به نسل بعد باشد.وقتی هم که در معاد دوباره به بهشت برویم از مسکن بی نیاز نیستیم و مسکن های زیبا و پاک در انتظار ماست و این یک رستگاری بزرگ است (و مساکن طیبه فى جنات عدن ذلک الفوز العظیم)…
سکونت ما در مسکنى که اینجا بنا می کنیم جاودانه نخواهد بود و باید روزی آن را رها کنیم و برویم و دیگران در آن ساکن خواهند شد.این است که دلبستگى به مسکن نباید داشت تا روز دل کندن برایمان سخت نباشد.قصر هم که داشته باشی با تو نخواهد ماند و به دیگران خواهد رسید.چنانکه امام صادق (ع) در تفسیر آیه”در مساکن ظالمان ساکن شدید” فرمود آیه در مورد قائم علیه السلام و یاران اوست که مساکن ظالمان را به ارث خواهند برد…
مسکن و خانه پدرى امام عصر ارواحنا فداه،در شهر سامرا بوده و هنوز هم به این خانه تعلق خاطر داشته و گاهگاهى آنجا تشریف می برند.اما در طول غیبت بویژه غیبت کبری جای ثابتى نداشته وهجرت و جهانگردی از جهات شباهت آن حضرت به عیسى علیه السلام است که در روایات آمده است. از مدینه و ذی طوی(یک فرسخى مکه و در منطقه حرم) و منطقه های کوهستانى که دور از مکان ظالمان باشد نیز به عنوان مسکن ایشان نام برده شده است چنان که خودشان در توقیعی فرمودند:”ما براساس فرمان خداوند و صلاح واقعی ما و شیعیان مؤمن خویش تا زمانی که حکومت دنیا در اختیار ستمگران است در نقطه ای دور و پنهان از دیده ها به سر می بریم…”اما ادعاى سکونت ایشان در مکان هاى تخیلی و افسانه اى مثل جابلقا و جابلسا و جزیره خضراء و مثلث برمودا، باطل است.
اما پس از ظهور، از کوفه به عنوان مرکز حاکمیت و از مسجد سهله (که محل عبادت هزار پیامبر بوده )به عنوان منزل آن حضرت نام برده شده است اگر چه این بیان به معنای آن نیست که حضرتش در مکان های دیگر پایگاه و مسکن اختیار نکنند.او خلیفه خدا در سراسر زمین است و هرجا اراده فرماید،منزل و مأوای اوست.اگر مایلیم حضرت به مسکن ما نیز تشریف بیاورند باید اندیشه کنیم و منزل را پاک و آراسته نمائیم تا چیزی که موجب کراهتشان باشد در منزل نباشد چنانکه حضرتش یک هفته میهمان حسن عراقى بودند و منزل او را به قدوم شریفشان مشرف فرمودند…
