برپا نمودن مجالسی که مولای زمان ، حضرت صاحب الزمان (عج) در آنها یاد شود و مناقب و فضایل آن حضرت (عج) در آنها ترویج و منتشر گردد و براى آن جناب دعا شود، در راستاى پیوند با آن عزیز جان و جان جهان است. تلاش و کوشش با جان و مال در راه تشکیل این مجالس، ترویج دین خداوند و برتری دادن کلمه الله و یاری نمودن بر نیکی و تقوی و تعظیم شعائر الهی و نصرت ولی الله است. امام صادق(ع)فرمود:”یکدیگر را دیدار کنید که در دیدارها، زنده شدن دل هایتان و یادآوری احادیث ما هست، و احادیث ما شماها را نسبت به یکدیگر مهربان می سازند که اگر آنها را بگیرید رستگار شده و نجات یافتهاید و هر گاه آنها را ترک گویید گمراه شده و هلاک می گردید، پس به آنها عمل کنید که من نجات شما را ضمانت می کنم”١. همچنین به فُضِیل فرمود: “آیا می نشینید و روایت و حدیث می گویید؟ گفت: آری فدایت شوم. امام فرمود: همانا آن مجالس را دوست دارم؛ پس ای فضیل، امر ما را احیا کنید و خدا رحمت کند کسی را که امر ما را احیا کند”٢.حضور و شرکت در مجالسی که در آنها از فضائل و مناقب حضرت مهدی و اهل بیت سخن گفته میشود، از تکالیف مردم در عصر غیبت است. باید به این مجالس بها داد و آنها را پُر رونق کرد که این از علائم محبت به آن حضرت است.
بی شک برپایی چنین مجالسی، سبب ترویج و نشر و توسعه دین و آموزه هاى مهدوى می شود. تعبیر “زنده شدن امر ما” و “احیاى امر اهل بیت(ع)”، نکته جالب و در خور توجهى است.اگر یاد آنها زنده نشود، کم کم به فراموشى و سپس بى اعتقادى منجر مى گردد؛ لذا در دعوت به برپایی مجالس ذکر و احیای یاد و خاطره اهل بیت، ذکر فضائل و مناقب شان، بیان دولت حقه شان با ظهور آخرین برگزیده از خاندان شان یعنى حضرت مهدى(ع)، در هر مکان از جمله خانههای شخصی سفارشهای فراوانی وارد شده است. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: “بر تو باد به برپایی مجالس ذکر(مجالس معارف دینی) و شرکت در آن”٣؛ و نیز فرمودند:”هرگاه به باغی از باغ های بهشت برخورد کردید، در آن حاضر شوید. سؤال شد: باغهای بهشت چیست؟ فرمود: مجالس ذکر”۴ (مانند اجتماعاتی که در آن یاد خدا و اهل بیت و حضرت مهدى علیه السلام مى شود و امر آنان زنده مى شود).
یکى از یاران امام باقر(ع)به نام خیثمه ، مى گوید:براى وداع، نزد آن حضرت آمدم . فرمود: «ای خیثمه! هر کس از دوستان ما را میبینی سلام برسان و آنها را به تقواى خدای بزرگ سفارش کن و این که توانگرشان بر فقیرشان توجه کند و قوی شان بر ضعیف و زنده آنها بر جنازه میت شان حاضر شوند و در خانهها به ملاقات یکدیگر روند؛ زیرا ملاقات آنها با یکدیگر موجب زنده ساختن امر ماست، خدا رحمت کند بندهای را که امر ما را زنده دارد”۵؛ و نیز فرمود:”خدا ببخشد بندهای را که نام ما را زنده بدارد…”۶. همچنین به میسر فرمود:
“آیا شما خلوت می کنید و گفتوگو مینمایید و هر چه خواهید میگویید؟ میسر گفت: آری به خدا که ما خلوت میکنیم و گفتوگو نموده هر چه خواهیم (از مبانى مکتب اهل بیت)مذاکره مى کنیم، فرمود: “همانا به خدا من دوست دارم که در بعضی از آن مجالس با شما باشم، همانا به خدا که من بوی شما و نسیم شما را دوست دارم، و شمایید که دین خدا و دین ملائکه او را دارید، پس (مرا به شفاعت و کفالت خود با) پرهیز از حرام و کوشش در طاعات کمک کنید”٧.
در روزگاران غیبت، این مجالس به ویژه در جمع هاى کوچک و در خانه ها و ترجیحاً به شکل تعلیم و تعلم با حضور مربیان عالم و آگاه و آشنا به مبانى اعتقادى، ضرورى است؛زیرا امواج گمراهى از رسانه ها و فضاى مجازی به درون خانه ها و مدرسه ها و دانشگاه ها، رسوخ کرده و همگان در معرض ترکش هاى انحرافات و هجوم شبهات قرار گرفته اند و اگر چاره جوئى نشود، آسیب هاى فراوانى خواهد داشت.چاره هم همان است که فرمودند یعنى برپائى مجالس و کلاس هاى دینى و حلقه هاى مذاکره علمى براى آموختن مبانى اعتقادى و آشنایی با ساحت قدسی مهدوى با حضور معلمان و مربیان با تجربه و عالم. برای این کار مهم به ویژه باید والدین یا بزرگان فامیل اقدام نمایند و به طور مرتب و هفتگى و ماهانه، به رصد عقاید اعضا بپردازند که اگر ویروس شبهات در افکار آنها وارد شده باشد، پاسخ دهند تا ایمان آنان راسخ تر و پیوندشان در این مجالس مهدوى با مولا و آقاشان،محکم تر شود و به یارى او قیام کنند…
——————
١و٢.بحارالانوار،ج۴۴، باب٣۴؛ مکیال المکارم، ج٢. ٣.امالى شیخ مفید/٢٢٢. ۴. ابن فهد حلّى، عده الداعى/٢٣٨. ۵.الکافى١٧۵/٢. ۶.صدوق، مصادقه الإخوان/٣۴. ٧. الکافى١٨٧/٢.
