بحث “رسالت” در نشست بعدى که مقارن ایام غدیر بود در خانه پسرعمو ادامه یافت. او در تدارک آماده سازى منزل براى برگزارى جشن غدیر بود.او هر سال در چنین ایامى با برنامه هاى جالبى به بزرگداشت غدیر مى پرداخت؛ بدین ترتیب که همه فامیل و بعضى دوستان و همسایگان را به منزل خود دعوت کرده و با تبلیغ پیام غدیر ،یاد این روز بزرگ را گرامى مى داشت .بچه هاى فامیل ما از کودکى و نوجوانى از این مراسم خاطره هاى جالبى داشته و بعضاً جوایزى هم از مسابقاتى که برگزار مى شد دریافت کرده بودند.به او گفتیم :خسته نباشى پهلوان! مرحبا به همت و غیرت دینى و تلاش هایت.مى شود از انگیزه ات در این تلاش ها براى ما بگوئى؟مسعود گفت: همه ما در مورد غدیر، رسالتى به عهده داریم که باید به انجام برسانیم و من تأسف مى خورم که چرا نمى توانم این کار را در سطحى گسترده تر و براى جمع بیشترى برگزار کنم و این پیام را به افراد زیادترى برسانم…
گفتم:چه کسى این رسالت را بر عهده شما گذاشته که با این جدیت، از یکى دو ماه قبل ،خود و همسر و بچه هایت را بسیج نموده و به برگزارى جشن و همایش غدیر همت مى کنى؟ گفت: پیامبر! گفتم:چطور پیامبر این رسالت را به دوش تو گذاشته است؟ گفت:فقط به دوش من ننهاده بلکه همه را مامور این کار نموده است. گفتم:بیشتر توضیح بده؛ گفت:پیامبراکرم(ص)در روز غدیر،خود با عبارت “بَلِّغْ” از سوى خدا مأمور تبلیغ این پیام شد.١لذا انبوه حاجیان را در راه بازگشت از مکه در غدیرخم نگه داشت و با ایراد خطبه اى جاودانه،ماموریت تبلیغ فرمان الاهى در معرفى على علیه السلام به عنوان جانشین خویش را انجام داده و سپس در عبارتى بسیار مهم -که منشأ این ماموریت براى همگان است- فرمودند: “پس این پیام را حاضران به غائبان و پدران به فرزندان برسانند و تبلیغ نمایند(فلیبلغ الشاهد الغائب و الوالد الولد)٢. بدین ترتیب با این فرمان،همه دریافت کنندگان پیام غدیر،مأمور شده اند که آن را به غائبان -یعنى کسانیکه از این پیام مطلع نیستند- برسانند.همچنین همه پدران موظف اند ،فرزندان خود را نسبت به پیام غدیر آگاه سازند…
گفتم: مسعود جان،آیا غیر از تبلیغ غدیر،مسئولیت و رسالت دیگرى هم داریم؟ مسعود گفت:آرى، اصولاً تبلیغ آموزه هاى الاهى براى کسانى که به آئین،باورمند شده اند و از چشمه سار ایمان نوشیده اند و توان تبلیغ هم دارند، ضرورى است.قرآن کریم به صراحت از رسالت این مبلغان و ویژگى هاشان با عبارت “الذین یبلّغون رسالات الله”(یعنى کسانى که به تبلیغ رسالت هاى الاهى مى پردازند)سخن گفته و آنها را ستوده است:”کسانى که پیامهاى الاهى را تبلیغ مى نمایند و از خدا مىترسند، و از هیچ کس جز خدا بیم ندارند، و خداوند براى حسابرسى کافى است.”الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ یَخْشَوْنَهُ وَ لا یَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ کَفى بِاللَّهِ حَسِیباً)٣.این آیه شریفه،نشان مى دهد مبلغانى باید باشند که رسالت هاى الاهى را شجاعانه انجام دهند و در این راه که قطعاً مخالفانى دارد، از هیچکس جز خدا بیمى نداشته باشند و به خدا توکل کنند که او حساب صبر و تحمل آنان را خواهد داشت و پاداش خواهد داد…
منصور در آن جمع از مسعود پرسید:گاهى انسان به لحاظ نوع مخاطبان و شرایط محیطى و اجتماعى،امکان توانائى تبلیغ ندارد یا تبلیغ را در آن محیط موثر نمى بیند؛چه باید کرد؟مسعود گفت: در این شرایط، مبلغ وظیفه دارد محیط تبلیغى خود را عوض کند و در جاى دیگرى که پذیرش وجود دارد،به تبلیغ بپردازد.حتى گاهى باید به مکان دیگرى مهاجرت کند و در شرایط جدید ماموریت تبلیغى خود را انجام دهد.قرآن در مورد کسانى که شرایط سخت را بهانه عدم انجام وظیفه مى کنند مى فرماید: ” آیا زمین خدا،گسترده نبود که در آن مهاجرت مى نمودید؟!”(أَلَمْ تَکُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَهً فَتُهَاجِرُوا فِیهَا)۴؛ و سپس مهاجرت را وسیله گشایش در امور و یافتن امکانات بیشتر شمرده و پاداش مهاجرانى که در راه انجام وظیفه تبلیغ ، مهاجرت مى کنند و در این راه از جان خود هم مایه مى گزارند بسی بزرگ دانسته که تنها خدا از محاسبه اجرشان آگاه است(وَمَنْ یُهَاجِرْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ یَجِدْ فِی الْأَرْضِ مُرَاغَمًا کَثِیرًا وَسَعَهً ۚ وَمَنْ یَخْرُجْ مِنْ بَیْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ یُدْرِکْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا)۵…
———————-
١.سوره مائده،آیه۶٧.
٢.مدارک فراوان حدیث غدیر را در کتاب گرانسنگ الغدیر علامه امینى جلد نخست،ببینید.
٣. سوره احزاب،آیه ٣٩.
٣.سوره نساء ،آیه ٩٧.
۵.همان،آیه ١٠٠.
