پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: “نور دخترم فاطمه علیها السلام از نور خداست، و او برتر از آسمان ها و زمین است” و “بی شک خداوند با خشم فاطمه علیها السلام به خشم می آید و با خشنودی او خشنود می شود” و امام باقر(ع)فرمود:”اطاعت از فاطمه علیها السلام بر تمامی آفریدگان خدا از جن و آدمیان و پرندگان و وحوش و پیامبران و فرشتگان واجب است”.مقام شفاعت او در رستاخیز نیز نشان عظمت نامتناهی اوست: مژده باد برتو ای دخترم فاطمه ، که در پیشگاه خدا مقامی شایسته داری و برای دوستان و شیعیانت شفاعت می کنی …
میلیاردها مسلمان در طول این قرون، سر ارادت بر درگاه فاطمه (س)نهاده اند؛نام دختران خود را نام یا القاب او گزارده اند و نیاز ها و حاجت های خود را به آستان او یا فرزندان او برده اند و حاجت روا شده اند؛ از او آموخته اند تقدم دعا برای همسایه را بر دعا برای خویشتن (“الجار ثم الدار” سخن اوست)،با تسبیحات او بعد از هر نماز به خدا تقرب جسته اند که امام باقر(ع)فرمود:”خداوند در حمد و ستایش به چیزی برتر از تسبیح فاطمه علیها السلام عبادت نشده است”.از او آموخته اند دفاع از امام زمان خویش را؛از او آموخته اند شهادت در راه ولایت را…
مادر را نگاهى است به آینده:دورنمایی از حکومت فرزندش؛قیامی بزرگ که انتقام شهیدان مظلوم از ظالمان ستانده شود؛قلب مادر از عاشورا مجروح است،دل او از شهادت ها و اسارت ها پرخون است،چشم او از مصائب،بسان جیحون است…مادر را نگاهى است هر روز به فرزندش مهدی(ع) و فرزند را توسلی است هر روز به مادرش زهرا(س) تا آن روز موعود زودتر بیاید و او مرهمی بر قلب مادر گزارد و آن کاری را که همه انبیاء و اولیا چشم انتظارش بودند،انجام دهد…مهر آن مادر و این فرزند،ما را بر می انگیزد که برای شادی آنها هر لحظه دست به دعا برداریم که اللهم عجّل لولیک الفرج…
