در این دنیای وارونه ،وارونه بعضی کلمات هم معنای وارونه دارد:
” گنج “صرف ” جنگ” مى شود ،و”درمان”، ” نامرد” و “هق هق”، “قهقهه” و “روس”ها،سر از “سور”در می آورند!
و نمی دانم چرا “من ” ها ” نم” می زند و ” یار ” ،”راى” عوض می کند ، ” راه” گویى ” هار ” شده و “راز”، ,فاش و”زار “
و ” روز ” به ” زور “می گذرد !
” اشنا” را جز در ” انشا” نمی بینى و “مرد”، فقط در فکر “درم” است و “غاز”،”زاغ” شده و”خر”ها،”رخ” عوض می کنند!
و”لیف”، دعوی “فیل” و”ریش” دعوی “شیر” دارد! و “گرم”، “مرگ” می شود و چه “سرد” است و بی روح “درس” های آموزشگاه ها …
اما وارونه بعضی کلمات را در این روزگار هرکار کنی وارونه نمی شوند: “دزد” همان “دزد” است ” درد ” همان “درد ” و “گرگ” همان “گرگ” و “شپش” همان “شپش” و “کیک”و”کبک”و “تشت”و “کشک” عوض نمی شوند و “داماد”،همان “داماد”و”کلک” همان” کلک” است…!
اما در جهت مقابل و مثبت، وارونه “اقا”ی ما همان “آقا”ست و” امام” ما همان “ماما”ی مهربان به فرزندان (الامّ البرّه بالولد الرضیع)
و در روزگار ظهورش،”مار”هم “رام” می شود و مردمان هم”شوخ”و”خوش”می شوند و “نان” ها طعم دیگری ندارد و وافعاً “نان” است و”توت” همان “توت” و”کمک” واقعاً”کمک”است نه “کلک” و“تاریخ” سراسر غم، ،سرشار از “خیرات”می شود
ولی “کاخ”ستمگران،”خاک”می گردد…!
