عصر ما را “عصر رسانه” نامیده اند که به راستی ، تعبیری رساست!
سرعت انتقال پیام، گستردگی و فراگیری دامنه و پوشش جهانی مخاطبین به یاری انواع رسانه ها میسر شده است و می توان گفت هر کس رسانه ندارد مرده است و صدایش را کسی نمی شنود!
رسانه،خود بی طرف است، پیامی که از آن منتشر می شود سمت و سو دارد.به تعبیری دیگر، به اعتبار پیام،می توان رسانه فضیلت بود یا رذیلت، رسانه نار یا نور ،رسانه ناپاکی یا پاکی.
قدرت رسانه جادویی است و اصحاب رسانه با این قدرت،می تتوانند برافکار عمومی سوار شوند و آن را شکل دهند می توانند از کاهی ، کوه بسازند و از کوهی ، کاه.امر حقیری را بزرگ جلوه دهند و حقیقتی را بایکوت نمایند و مسکوت گذارند و دریغا که امروز رسانه ها اکثراًدر تیول اصحاب شیطان است و شده است بوق رذیلت ها و صدای هدایت فضیلت یا شنیده نمی شود یا کمتر به گوش می رسد.
پاد زهر رسانه در خود رسانه است.اصحاب فضیلت را همتی باید تا آرام آرام این اسب چموش را رام کنند و بر آن سوار شوند و صدای هدایت را از بلندگوی رسانه در همه دیارها جار زنند تا هیچکس از هدایت بی بهره نماند.امروز حتی یک وبلاگ ،سایت ، شبکه اجتماعی،کانال و حتی گوشی همراه می تواند رسانه ای جهانی شود.صدا و تصویر از طریق امواج یا فضای سایبر، رسانه فراگیری است که به یاری و همت شما می تواند در دسترس قرارگیرد و از معجزه اش، دل هایی را منقلب کند.
اصحاب انتظار را وظیفه سنگین تر است زیرا موعود جهانی را اگر همه جهانیان بشناسند زودتر از دام شیطان رها می شوند و به سوی آن روح مسیحائی پر می کشند که درمان همه دردهای آنهاست.رسانه نور می تواند دل های آنها را در هرکجای این جهان که باشند با مولای مهربان هستی ، پیوند زند و جهان را با آمادگی انسانها برای آمدنش آماده سازد. این که در روایت آمده است”او جاء الحق بگوید و همه جهانیان بشنوند”شاید کنایه از رسانه است که اصحاب او ندای حق او را با رسانه به گوش جهانیان برسانند که اگر چنین گردد ، دل های مرده با این نوید زنده و ظهور محقق شود ان شاء الله!
