دوبار به دنیا نمی آئى ، فقط یک بار فرصت زیستن داری؛ فرصت عمر،گرانبها ترین سرمایه توست که با آن باید سعادت جاودانی را به دست آوری و هیچ جایگزینی برای آن نیست: بی عوض دانی چه باشد در جهان/ عمر باشد عمر،قدر آن بدان! و این فرصت هم به سرعت در گذر است : “انتهزوا فرص الخیر فإنها تمرّ مرّ السحاب”: فرصت های نیک را دریابید که چون ابرها در گذرند.،فرصت غنیمت است نباید ز دست داد ؛تا که هستی از فرصت هایت بهره برداری کن : ناگهان بانگی برآمد خواجه مرد…
در فرصت عمر، درخشان ترین فراز،ایام جوانی است که دوران نشاط و قدرت و همت و تحرک است و از آن باید برای بقیه عمر ،سرمایه اندوخت:بهار عمر جوانی است مغتنم دارش / که این بهار به دنبال خود خزان دارد.جوانا بدان قدر روز جوانى/ مده نقد عمر از کفت رایگانى!پیامبراکرم(ص)،به اباذر فرمود:پنج چیز را قبل از پنج چیز مغتنم شمار:جوانی را قبل از پیری؛سلامتی را قبل از بیماری؛غنا را قبل از فقر؛آسایش را قبل از گرفتاری و زندگی را قبل از مرگ.بهره برداری بهینه از فرصت جوانی در فرصت عمر،راهبردی ترین اقدام است.
اگر بپرسیم چه باید کرد که بهترین استفاده را از فرصت ها برده باشیم پاسخ گیریم :علم آموزی(تعلیم و تعلم)،تفکر و تدبر و خردورزی،عبودیت ،احسان و خدمت به خلق،هدایت و ارشاد،دینداری و مرزبانی،کسب حلال،تربیت نسل صالح،تلاش و جهاد و مرابطه،حرکت بر مدار شرع و فقاهت.اولویت کسب معرفت در همه لحظه ها و آنگاه عمل بر اساس آن معرفت.بدون علم و معرفت ،عمل هم بی ارزش است.ظرف فرصت ها را باید از این مظروف ها پر کرد.
اما طلائی ترین بخش از فرصت عمر،آن بخش از عمر است که مصروف خدمتگزاری به آستان حجت خدا شود.دفاع از حریم ولایتش؛گسترش نام و یاد و راهش؛پیوند معنوی با آستانش؛ نجات گمراهان و هدایت آنها به امامتش و دعای دائم برای تعجیل در فرجش ،ایجاد آمادگی در خود برای ظهور پیروزش و هر عمل و اقدامی در جهت کسب رضایتش…چرا که رضای او رضای خدا و ولایتش ولایه الله است…
