طبق یک سنت ایرانی روزهای پایانی سال ، روزهای خانه تکانی است.غبار نشسته بر محیط خانه را باید رُفت!
تکاندن برای ریزش غبارهائی که در زوایای وسائل خانه جاخوش کرده و جدا کردن شان جز بایک تکان اساسی امکان پذیر نیست. تیرگی دود و جرم ذرات معلق در فضا ، شیشه های شفاف خانه را کدر کرده و برای بازگردان زلالی و شفافی به آنها شستن و ُرفتن لازم است تا دوباره بتوان عبور نور از آن شیشه ها را به خوبی نظاره کرد و گرنه از شیشه های کدر نه نور عبور می کند و نه مناظر بیرونی به خوبی مشاهده می شود.
همین سنت از ضرورت خانه تکانی دل از غبار کدورت ها ودلخوری ها حکایت دارد و توصیه می کند همه افراد دل خوداز غبار اختلاف و کینه بروبند و با یک تکان عمیق، هم از آن جرم ها خالی شوند و هم با آشتی و وصل جبران بریدن ها و جدایی ها کنند.این سنت و رسم نیک در خانه درون و برون ، دوست داشتنی است و ای کاش به آخر سال محدود نمی شد و هراز چندگاهی قبل از آن که غبارها و کدورت ها عمیق شود انجام می گشت! در خانه درون، استغفار همان خانه تکانی است از غبار معاصی و زنگار گناه که خرده خرده روح را کدر ساخته اند.اقدام برای این رُفتن ،همان عزم توبه و استغفار است تا خدای منان عنایت کند و ما را مشمول غفران خویش نماید.علائق به غیر دوست هم باید بریده و خانه دل فقط جای دوست شود!
آنان که از دوست بریده و با اغیار پیوسته اند باید آن رشته را قطع نموده و به سرعت با دوست آشتی نمایند و به دامان مهرش بازگردند.آن ها که از روی غفلت خانه دل را جای اغیار ساخته اند باید با توبه راه بازگشت دوست به خانه دل شان را هموار نمایند.هم خدای غفار، توبه پذیر است و هم ولیّ او امام عصر ارواحنا فداه مهربان و خطاپوش.بد نیست در این بازگشت تحفه ای هم با خود ببریم اگرچه اندک باشد و آن عرض خدمات ناچیز خدمتگزاری در طول سال را تا وسیله پذیرش توبه ما شود و به مولای خود- در تشبیه خویش به برادران خطاکار یوسف -عرض کنیم:ای عزیز مصر وجود! توبه ما را – که تو را رها کردیم و به ثمن بخس با دیگران عوض نمودیم – بپذیر و خانه دل ما را به وجود خویش نورانی کن که سخت غبار آلوده غیر شده ایم و می خواهیم هم اکنون با این بضاعت اندک ، بر ما تصدق نمائی و عزت مان بخشی و با بخشودگی، پاک و زلال و شفاف گردانی:
یا ایها العزیز مسّنا و أهلنا الضّر و جئنا ببضاعه مزجاه و أوف لنا الکیل إنّ الله یجزی المتصدّقین
روح همه ما این خانه تکانی مبارک را هر از چندگاهی لازم دارد اقدام کنیم!