هرکه باشی اگر بخواهى یاور امام زمانت باشی باید از او بیاموزی و الگویت را او قرار دهى؛فرقى نمی کند کجا و از چه تبار و خاندانى و در چه زمانى باشى ،باید به بالا نگاه کنى و آن ماه نورانى را ببینى؛ اینجا همه ناصران و یاوران امامان،به خضوع نشسته اند؛اینجا حتىٰ خود امامان هم بذل عنایت و احترام دارند؛ او را مقامى است سترگ ، که هیچ یاورى بدان جایگاه نرسیده است؛با افتادن آن کوه بی دست از فراز زین، کمر امام هم شکست…
هر پیشوا و رهبری با داشتن سرداری چون او ، تنها نیست:هم برادر است،هم میر سپاه است،هم علمدار است،هم حافظ و مراقب خانواده و اهل بیت است،هم با بصیرت است،شجاع و جوانمرد و رشید و پشتیبان و ماه منیر است که نامش عباس بن على است پور حیدر کرّار :قمر منیر بنى هاشم و ابالفضل و ابو فاضل…از همه صفاتش مهم تر ، کوه ادب و ولایتمدارى است.نگاهش دوخته به امامش،تا چه فرمان دهد، خطابش به امامش،برادر نیست بلکه “سیدی و مولای” است.آب نمی نوشد به یاد عطش مولایش، حتى ولادت و شهادتش نیز نشان ادب اوست:وقت ولادت قدمی پشت سر/ وقت شهادت قدمی پیش تر/ ای به فدای سر و جان و تنت / وین ادبِ آمدن و رفتنت!
یک رجز بگوئید که حماسی تر از همان دو بیت زیباى آن ماه منیر باشد:والله إن قطعتموا یمینى/إنّى أُحامى أبداً عن دینى/و عن امامٍ صادق الیقینى/نجل النبی المصطفى الامینى(حتى اگر دستم را قطع کنید من هماره حامی دینم خواهم بود و حامی امام صادق الیقینم که از سلاله پیامبر برگزیده و امین است)…یاوران امام عصر ارواحنا فداه در این دوران باید بتوانند پیام این دو بیت حماسى را دریافت کنند؛آنها نیز باید حمایت خود را از آن ذخیره خاندان رسول الله اعلام نمایند و حمایت از امام در این روزگار چه با قلم باشد یا با بیان یا تعلیم و تبلیغ و شمشیر و جهاد،معنایش همان رجز است که آن قمر منیر فرمود:إنّى أُحامى أبداً عن دینى/ و عن امامٍ صادق الیقینى…
این دست ها،آن چشم ها،آن قامت استوار به کار نصرت امام نیاید،چه ارزشى خواهد داشت؟ این جوانى و این زندگى و این توان در راه اعلای نام و یاد و راه صاحب الزمان(ع)به کار گرفته نشود،چه ارزشى خواهد داشت؟ اگر زمانه ما را به عقب انداخت ،باکى نیست،در دوران حسین دیگرى هستیم که فرزند اوست و چشم همه انبیاء و اولیاء به ظهور اوست،حمایت از این امام،معنابخش جوانى و زندگى و حیات ماست؛ ما رهروان راه عباس ایم! بگیر دامن آن ماه منیر را که به برکت یاوری امام زمانش،باب الحوائج شده است و حاجت تو را هم خواهد داد؛مگر حاجت تو حامى شدن از امام زمانت نیست؟!
