خیلی بد کرده بودند.برخلاف قولى که به پدر داده بودند که با برادر نوجوان شان یوسف،مهربانى کنند،او را در چاه انداختند و رها کردند تا بمیرد و پیراهن او را به خون آغشتند و به پدر گفتند:یوسف طعمه گرگان شد و پدر را در غم و اندوه بزرگى فرو بردند…اما حالا یوسف پس از سالها مرارت و زندان با تقدیر الاهى،عزیز مصر شده و آنها براى رفع نیاز به دربار عزیز مصر آمده اند بدون اینکه بدانند او همان برادرشان است که به قصد کشتن به چاه افکندند و رها کردند…یوسف اما آنها را شناخت-اگر چه اظهار نکرد-این پیامبر الاهى مى توانست آنها را که با پاى خود نزد او آمده بودند و مى گفتند:یا ایهاالعزیز مسّنا و اهلنا الضرّ.. مجازات کند اما نه تنها آنها را بخشید بلکه درخواست کمک آنها را با نیکى پاسخ داد و از کرامت خویش توشه انبوهى به آنان بخشید و با دست پر نزد پدر گسیل داشت…
عفو و گذشت در برخورد با دیگران یک دستور الاهى است(خُذِالْعفو) و اینکه اگر کسى ظلم نمود او را ببخشیم(ان نعفو عمن ظلمنا) و نیز عفو کنید و درگذرید اگر دوست دارید خدا نیز شما را بیامرزد(واعفوا و اصفحوا الا تحبون أن یغفر الله لکم؟) و اینگونه بود که پیامبر اکرم(ص)با آنکه خود و یارانش آنهمه آزار و شکنجه و ظلم از کفار مکه دیده بود، وقتى بر آنها پیروزى یافت به جاى انتقام،آنها را عفو نموده و فرمود:حرف برادرم یوسف علیه السلام را تکرار مى کنم : من شما را عفو کردم ، خدا هم گناه شما را ببخشد که مهربان ترین مهربانان است . بروید، شما آزاد هستید…و امام علی (ع)نیز در جنگ صفین اسیران شامی را آزاد کرد در حالیکه آنان آب را از او باز داشتند و او آب را از آنان باز نداشت و در جنگ جمل نیز به سپاهیان خود فریاد برداشت که نباید به خانه های ایشان هجوم برید و نباید دارایی های ایشان را به غنیمت گیرید و نباید کسی را که پشت به جنگ کرده تعقیب نمائید…
یکى از جهات شباهت امام عصر ارواحنا فداه به یوسف،همین جنبه عفو یوسف نسبت به برادران ظالم و خطاکار خویش است. این است که در بسیارى از توسلات به آن عزیز، سخن برادران یوسف در آیه قرآن راشاهد مى آوریم و در خواست مى کنیم که قصور و تقصیرات ما را در عدم یارى آن جناب در عصر غیبت،به بزرگى و سرورى خویش عفو فرماید و الطاف خود را بر ما ارزانى دارد که (یا ایّها العزیز مسّنا و أهلنا الضرّ و جئنا ببضاعه مزجاه و أوف لنا الکیل و تصدق علینا إنّ الله یجزى المتصدقین) و مطمئن هستیم آن یوسف مصر وجود و امام عصر و زمان ،مهدى موعود ارواحنا فداه به شیوه اجدادش،ما را عفو نموده و خواهد نواخت…
یاران امام نیز باید این خُلق پیامبرگونه مهدوى را در زندگى خود سرمشق سازند.همیشه ظلم ها از سوى دشمنان نیست -که حتى اگر از سوى دشمنان هم بود قرآن مى فرماید در پاسخ اهانت آنها کریمانه عبور کنند و عفو و گذشت داشته باشند، بلکه باید به آنان سلام کنند و این گونه رفتار کریمانه خود را فراتر از رفتار احسان گونه به نمایش گذارند(واذا خاطبهم الجاهلون قالو سلاما)-گاهى از سوی دوستان ایمانى خویش نیز مورد ستم واقع مى شوند،در این مواقع هم انتقام را فرو نهند و عفو نمایند و به امام خویش تأسّى نمایند که یوسف گونه برادران را مى بخشد و به آنها کرامت نیز مى نماید.این اخلاق است که دشمنان را دوست مى گرداند و دوستان را به راه مى آورد…
