به این عبارت که مى رسیم شگفت زده مى شویم:”جانم به فدایت، تو قرین عزّتى که هیچکس بر او برترى نگیرد( بِنَفْسِی أَنْتَ مِنْ عَقِیدِ عِزٍّ لا یُسَامَى) این را خطاب به حضرت ولى عصر ارواحنا فداه ،عرض مى کنیم .این چگونه عظمت و عزت و بلندى و والائى است که هرگز از امام جدا نمى شود که گوئى با او گره خورده و قرین شده است(عقید عزّ)؟ تو البته باور داشته و دارى که عزت حقیقى و همیشگى -ونه بلندى و پستى هاى زودگذر دنیوى-را فقط در خداى عزوجل بجوئى که همه آفرینش را آفریده و بلندى و پستى و عزت یا ذلت بخشیده است؟ همه جز او فانى هستند و اوست باقى.خداوند خورشید و گردنده ماه/فرازنده تاج و تخت و کلاه/کسی را که خواهد برآرد بلند /یکى را کند سوگوار و نژند…اما عزت فقط،عزت ظاهرى نیست.ممکن است کسى را بظاهر فرودست بینى اما در ملکوت الاهى عزیز باشد…
مردم بظاهر فرعون را عزیز بینند در حالیکه او از عزت حقیقى ، بى بهره است چون مقامش عاریتى و خودش فانى است.عزت حقیقى و پایدار از آن خداست و پیامبرش و مومنان(و للّه العزّه و لرسوله و للمؤمنین ) هرکس عزت و عظمت مى خواهد باید از خدا بخواهد که تمامى عزت در اختیار اوست(من کان یرید العزّه فللّه العزّه جمیعا)کسانى که براى عزیز شدن به دریوزگى حاکمان چند روزه مى روند باید بدانند به خطا مى روند و عزت پایا فقط در اختیار خداست(أیبتغون عندهم العزّه فانّ العزّه للّه جمیعا)آیا دنبال عزت هستند این کسانی که به دشمنان خدا و به قدرتهای مادی پناه میبرند در حالیکه عزت در نزد خداست؟آرى عزت با خداست و خلفاى او از پیامبران و اوصیاى آنها تا امام عصر علیه السلام که عزیز حقیقى اند و حتى عزت هاى ظاهرى نیز از مجراى آنها تملیک مى شود و به عنوان آزمون در اختیار کسانى قرار مى گیرد…
اما در همین دنیاى زودگذر نیز چه بسا اگر صبر پیشه کنى ببینى عزیز شدن ظاهرى کسانى را که روزى فرودست و خوار بودند.اگر روزى یوسف در چاه و زندان بود،روز دیگر عزیز مصر بود؛اگر روزى یتیم قریش،بى یاور و تنها بود،روزى پیامبر و آقاى شبه جزیره بود و شاهان جهان را به آئین خود فرا مى خواند.اگر روزى صاحب الزمان سلام الله علیه در غیبت و غربت است،روزى به فرمان الاهى،حاکمیت ظاهرى جهان را خواهد داشت و شما صاحب عزت حقیقى را صاحب عزت ظاهرى نیز خواهید یافت.صبر ما اندک است،اینها تحقق یافتنى است ،چنانکه با صبر ، پایان داستان یوسف ها و پیامبرها را دیدیم و دیدند.غرّه نشوند کوته بینان به عزت ظاهرى،پایان داستان را منتظر باشند…
هرکس براى خویش پناهى گزیده است/ما در پناه قائم آل محمدیم و به این هم افتخار مى کنیم! در همین دنیاى فانى هم اگر کسی عزت مى خواهد باید از ولىّ خدا بخواهد.او مجراى همه عزت هاست؛اوست که به عزت الاهى پیوند خورده است(بنفسی أنت من عقید عزٍّ لا یُسامىٰ)؛مگر مى شود عزت و ذلت را از خدا و ولىّ خدا ندانست؟اوست عزت بخش یاران و دوستان خدا و ذلت بخش دشمنان او(أین معز الاولیاء و مذل الاعداء).در مورد عزت دنیوى،ما زیاد متوقع نیستیم که زود گذر است اما اى آقاى عزت و اى عزت بخش دوجهان،انتظار داریم عزت اخروى را نصیبمان فرمائى،و عزت حقیقی را همراهى و همنشینى با شما مى دانیم.اینجا با نام و یاد شما قرین بودیم و آنجا مى خواهیم کنار شما باشیم و از شما جدا نباشیم.همین عزت ما را بس..!
