سپاه ابن زیاد گماشته یزید، از هرگونه جنایت و شقاوتى در حق آل الله دریغ نکردند همچون بستن آب به روی امام و یاران و پردگیان و کودکان ، تازندان اسب بر پیکرهای مطهر شهیدان ، غارت کردن و سپس آتش زدن خیمه ها در عصر عاشورا و به اسارت درآوردن نوادگان رسول خدا و دختران امیرمومنان(ع)و همسر و دختران و تنها فرزندامام یعنى حضرت سجاد(ع)که به شدت بیمار بود و بر سر نى کردن سران شهیدان و آوردن آنها به کوفه و سپس شام مقر حکومت یزید و اهانت یزید به آل الله و…که با این جنایات روى همه جانیان تاریخ را سفید کردند.اما پیروز واقعى میدان علیرغم ظواهر،امام و منطق او بود که الگوى همه آزادگان جهان شد و شهادتش موجب رسوایی و کنار رفتن نقاب تزویر از چهره مدعیان خلافت رسول خدا و اسلام وارونه ای شد که با فریب بر گرده مسلمین سوار شده بودند.امروز، نام و یاد و راه سالار شهیدان امام اباعبدالله الحسین(ع) جاودانه است و أسوه موحدان و آزادگان است اما یزیدها و ابن زیادها و ابن سعدها و شمرها و اتباع آنها، منفور نزد جهانیان و آزادگان مى باشد…
به دستور عمر بن سعد اجساد لشکریان کوفه دفن شدند اما پیکرهای سالار شهیدان اباعبدالله الحسین(ع) و یارانش بر زمین ماند. بنابر روایات، پس از بازگشت عمر بن سعد و یارانش، جماعتی از بنیاسد که در نزدیکی کربلا منزل داشتند به صحنه کربلا وارد شدند و در موقعی از شب که ایمن از دشمن بودند، بر امام حسین(ع) و یارانش نماز گزاردند و آنان را دفن کردند. بنابر نقلی بدن امام حسین(ع) با حضور امام سجاد(ع) به خاک سپرده شد و بعدها مطاف همه پاکان و رهروان راهش گردید.امروز شاهد عظمت این مزار هستیم که زائران بیش از بیست ملیونى ایام اربعین و عاشورای حضرتش،شگفتى جهانیان را برانگیخته و چشم ها را به عنوان بزرگ ترین تجلیل تاریخى از حماسه الاهى نبرد و آزادگى و شهادت شان خیره ساخته است و یکصدا با گفتن”لبیک یا حسین” آمادگى خود را برای نصرت و یارى او با زمینه سازی برای ظهور فرزندش امام مهدى(ع)که خونخواه او و همه مظلومان تاریخ است نشان مى دهند؛ کسى که با ظهورش هدف و آرمان آن شهیدان و وعده الاهى را برای ایجاد حکومت عدل گستر الاهى، تحقق خواهد بخشید.الاها که از یاورانش باشیم ان شاء الله…
——————-
١.صدها کتاب از منابع معتبر،این واقعه را گزارش کرده اند همچون ابن اعثم در الفتوح، ابن سعد در الطبقات الکبرى،طبری در تاریخ الامم و الملوک، ابومخنف در مقتل الحسین،شیخ صدوق در الامالى،خوارزمى در مقتل الحسین، دینورى در الامامه و السیاسه و اخبار الطوال، مفید در الارشاد،بلاذرى در انساب الاشراف، سمهودی در خلاصه الوفا باخبار دار الصطفی، مقرّم در مقتل الحسین،سیدبن طاووس در لهوف،قمى در نفس المهموم و…
