صاحب

 
 
 
 
 
چه احساس  خوشی داریم وقتى کلمه “صاحب الزمان” را مى شنویم:این مفهوم روح ما را سرشار از امید مى کند که صاحب و مولا و نگهدار و سرپرست داریم و تنها و رها نیستیم.این صفت در قرآن براى پیامبر (ص) نیز به کار رفته است(و ما صاحبکم بمجنون/ما ضلّ صاحبکم و ما غوى).پس از او نیز هیچگاه زمین از حجت و صاحب و امام، خالى نبوده است.در روایت اسماعیل نوبختى آمده که حضرت عسکرى (ع)خطاب به فرزند خود فرمود : “بشارت باد تو را که تو صاحب الزمانى”.لقب “صاحب الزمان”به معناى خداوند زمان ،صاحب عهد و دوران، مالک و صاحب اختیار و مدبر این عصر و زمان به اذن الاهى است.ایشان از آغاز زندگى بدین لقب خوانده و معرفى شدند. القاب دیگر آن جناب چون ولی عصر ، امام عصر، امام زمان و صاحب الامر نیز در همین راستا تبیین مى شود…
 
واژه صاحب در عربى علاوه بر معناى مالکیت و مدیریت(اولى الامر)، به معنای همراه، یار، دوست و رفیق راه آمده است که اگر این مفاهیم هنگام اشاره بر کلمه صاحب الزمان در نظر آید، بار مفهومى آن را گسترده تر و پر عمق تر مى نماید. امام علیه السلام،هم مدیر و مدبر این زمان است و هم همراه معنوى و ملازم و یار و دوست.این که ما همراهى چون امام مهربان داریم که سلام و دعا و نجواى ما را مى شنود و پاسخ مى گوید،به ما قوت قلب و انرژى مثبت فوق العاده مى دهد.بخصوص که بدانیم این همراه و ملازم ،داراى ولایت باطنى تشریعى و تکوینى است؛ زیرا یکی از معانی “صاحب”،  مالکیت و داشتن اختیار و ولایت و قدرت تصرف معنوی است و بر همین اساس “صاحب الزمان” به معنای شخص دارای اختیار و قدرت تصرف و هدایت در عصر و زمان خویش بر موجودات است…
 
لقب “صاحب الزمان” از همان ابتدا توسط شیعیان بر اساس سخن پیامبر براى حضرت مهدى علیه السلام،به کار مى رفته است.فضل‌ بن شاذان در کتاب فضایل از پیامبر اکرم نقل کرده است: هر کس دوست دارد خداوند سبحان را در حال کمال ایمان و حسن اسلام ملاقات کند، پس ‏باید حجّت، صاحب الزّمان، قائم، منتظر و مهدی را دوست داشته باشد. حسین بن حسن علوی نیز گوید : در سامرا بر حضرت عسکری وارد شدم و او را در ولادت آقایمان، صاحب الزمان تهنیت و شادباش گفتم. کفعمی در بلد الامین در مورد دعاى فرج می گوید این دعا را حضرت صاحب الامر امام زمان(عج) تعلیم فرمود به شخصی که محبوس بود و با خواندن آن رهائى یافت: …فَاِنَّکُما حافِظاىَ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ…
 
القاب دیگر امام که لقب صاحب الزمان را همراهى مى کنند عبارتند از :”صاحب الدار”: لقبی خاص برای حضرت مهدی علیه السلام به معناى مالک و آقاى خانه گیتى،”صاحب الامر”:مالک و اختیار دار امور دین و دنیا”، ” صاحب الدین”: اختیار دار آیین، “صاحب العصر” و “ولى عصر”: اختیار دار دوران،” صاحب یوم الفتح”: اختیار دار روز پیروزی،” صدرالخلائق”: برترین آفریدگان.در روایات متعددى نیز آن حضرت را به یکى از این صفات،نام برده اند مانند آن روایت  امام صادق علیه السلام که فرمود: “در صاحب الامر نشانه هائى از پیامبران است،نشانه هائى از موسى و عیسى و یوسف و محمد سلام الله علیهم…”.اکنون مى گوئیم:هان! محبّان صاحب الزمان! با داشتن صاحبى چون مهدى دوران،چه کم دارید؟چه غم دارید؟صاحب دارید،او حامى و پشتیبان شماست…
 
 
 
دین پژوه و پژوهشگر فلسفه