وقتی مولایش را در محراب شهید کردند، و فرزندش مجتبى را مسموم و پیکر مبارکش را تیر باران نمودند و در عاشورا ،سالار جوانان بهشت و همه یارانش را سر از تن جدا کردند و اهل بیت او را به اسارت گرفتند، و همه امامان از نسل او را مسموم یا شهید نمودند…دانستی که دشمنان عنود، زندگی این پاکان را بر نمى تابند و ایذا و آزار آنان را تا تبعید و زندان و کشتن پیش می برند…شهادت مدال آسمانی این قبیله است که برایش آماده اند…
چهارده قرن از بعثت “رحمه للعالمین “گذشته است، هنوز این گوشه و آن گوشه ،شیعیان خلیفه الله را به انواع آزارها می نوازند چنانکه در طول این قرن ها همه گونه جنایتی کردند و از کشته ها،پشته ساختند و اکنون هم با ترورها و انفجارها و جنگ ها،روزی نیست که ده ها و صدها شیعه را به شهادت نرسانند…گوئى آن کینه های باقی مانده از بدر و حنین و خیبر،(أحقاداً بدریه و خیبریه و حنینیه ) و عداوت های درشتناک یهود ( لتجدنّ اشدّ الناس عداوهً للذین آمنواالیهود)تمام شدنی نیست…
در روزگار غیبت آخرین حجت خدا نیز همین سرنوشت برای یاران بقیه الله ارواحنا فداه رقم خورده است.مگر در “حدیث شریف لوح”[ که ابو بصیر گفت اگر در عمرت فقط همین حدیث را شنیده باشى برای تو کافى است] نخواندی که قتل و سوزاندن و خوف در انتظارشان است و زمین از خون آنان رنگین شود…این فرازها:
“…سپس دینم را توسّط پسر او «محمّد»[حضرت مهدى علیه السلام] که مایه رحمت همه جهانیان است کامل کنم، او برخوردار از کمال موسى، نورانیّت عیسى، صبر ایّوب بوده و سیّد و سرور همه اولیاى من است، در ایّام غیبت او دوستانم ذلیل و خوار مىشوند، تا آنجا که سرهاى آنان را همچون سرهاى ترک و دیلم (کفّار) براى هم هدیّه مىفرستند، آنان را بکشند و بسوزانند، در آن روزگار اولیایم ترسان و وحشت زدهاند، و پیوسته زمین از خونشان رنگین شود، و ناله و فغان در میان زنانشان بلند گردد، آرى آنان دوستان حقیقى من مىباشند، توسّط همانان هر فتنه کورى را دفع کنم، و از برکت ایشان هر شبهه و مصیبت و سختى را مرتفع سازم، آنانند که درودها و بخشایشى از پروردگارشان بر آنها است و ایشانند راه یافتگان”.
و شگفت آنکه یاران آل الله با همه این مصائب، آزارها و قتل هل و سوزاندن ها و …اعتقاد خویش رها نمی کنند و راه اهل البیت علیهم السلام هر روز در جهان بیشتر رهرو می یابد.این است که در باره این منتظران در همان حدیث فرمود:”اولئک اولیائی حقّاً”:اینان به راستی دوستان حقیقی من اند!
