محور آموزش و تربیت ،باید بر ستون بنیادین فطرت انسانى نهاده شود،هرگونه انحراف از فطرت،نه پایدار است و نه سازگار با نهاد انسانى.انسان زیبائى و راستى را دوست دارد و با نهاد او عجین است، نهاد انسانى با زشتى و دروغ مخالف است و آنها را بر نمى تابد.هرگونه آموزش و پرورشی که بخواهد با زیبائى و راستى مقابله کند خروج از فطرت است و به جائى نمى رسد.انسان ذاتاً خداگرا و خداجوست؛هر گونه تلاش آموزشی و سازمانى که با این نهاد انسانى درافتد،ناصحیح و ناپایدار است؛بسیار کسان در طول تاریخ سوار بر قدرت و فشار با فطرت انسانها ستیز کردند و موفق نشدند.نظام کمونیست که نیمى از قدرت جهان را در اختیار داشت با این فطرت در افتاد و مظاهر دینى را نابود کرد اما انسانها در خلوت فطرت خویش ، خدا را رها نکردند و آن نظام هم پس از هفتاد سال فروریخت…
این نهاد فطرت،که هویت اصلی انسان است ، نوعاً بر اثر حب و بغض ها و رقابت ها و حسادت ها و تعصب های قومى قبیلگى حزبى و…محجوب مى شود و همچون گوهری که در بقچه ای قرار گیرد مخفى مى ماند و همچون گیاهى که آبیارى نشود لاغر و نحیف و بى ثمر مى گردد.کار انبیاء،آشکار کردن این گوهر و شکوفا کردن و به ثمر نشاندن این گیاه است.شکوفا کردن عقول و ادای پیمان فطرت. تعبیر زیبای “إثاره” یعنى شکوفاکردن و نمایاندن و به بار نشاندن ،تعبیرى در خور این معناست که امیر مومنان سلام الله علیه برای این ماموریت پیامبران ارائه فرموده اند: پیامبران را در میان ایشان برانگخت و انبیاء را پى در پى گسیل داشت تا میثاق فطرتشان را ادا کنند و گنجینه عقولشان را شکوفا نموده و نعمت فراموش شده را به آنان یادآورى نمایند(فبعث فیهم رسله و واتر الیهم انبیائه لیستأدوهم میثاق فطرته و یثیروا لهم دفائن العقول و یذکروهم منسیّ نعمته)…
از آنجا که اساس همه شناخت ها و معرفت ها،خودشناسی و خالق شناسى است،در آموزش های اولیه باید روی آنها برنامه ریزی نمود. همین که فرد را متوجه کنید که وجود تو خیال و وهم نیست و واقعى است و تو مى یابى که خودت خالق خویش نیستى و کسی هست که تو را آفریده و بطور دائم مى گرداند و مى چرخاند،فطرتش را بیدار نموده اید و عقلش را شکوفا کرده اید.این تذکرات در شرایط بعدی به لزوم ارسال رسل و حجج الاهى و معاد خواهد رسید که اگر فطرت او توسط حجاب های مادی و علمى محجوب نباشد ،سخن شما را خواهد پذیرفت…
بزرگ ترین یاور معلمان و مربیان دینى ،همین ویژگى انسانهاست که بر فطرت خداشناسی آفریده شده اند و چراغ عقل در درونشان روشن است.بر این دو اگر پدر و مادر و محیط و دیگران،پرده نیفکنده و محجوبشان ننموده باشند بسیار خوب و زود تذکرات فطری شما به بار خواهد نشست و آنها به مبانى دینى معتقد خواهند شد و تا آخر یعنى نبوت و امامت و مهدویت و معاد با شما خواهند آمد و بر مبانى دینى استوار خواهند ماند و البته باید به توفیقات الاهى و عنایات مهدوى متوسل گشت تا امداد آنها این راه را از وجود موانع مختلف مصون دارد…
