از زیبا ترین جلوه های نوع نگاه ما به “فرصت عمر” و “اوقات زندگى” ، ارزش های ویژه ای است که به بعضی از پاره های “زمان” داده اند.زمان هائی داریم که بسیار گرانقدرند و بار عام بخشودگی و کرامت و بخشش و عنایت های ویژه است و عبادت در آنها پاداشی مضاعف نسبت به ایام مشابه دارد، همچون : شب های قدر،اعیاد فطر و قربان و غدیر و مبعث و نیمه شعبان و روز های عرفه و جمعه و ایام البیض و دحوالارض و…گوئى آن خالق مهربان ،به بهانه های شیرین،مردم را به بارعام بخشش و کرامت فرا مى خواند تا هدایای ویژه دهد و کاستى ها شان را جبران کند و بدیشان،مقامات عالی بخشد و به عطایای خاص بنوازد و اگر کسی یک فرصت را از دست داد از دومى بهره گیرد و خود را به درجات بالاتر رساند…
شناخت این ایام و لیالی ویژه ، اولین گام است و گام دوم اغتنام آن فرصت هاست.پیشینیان ما بر اساس مستندات قرآنى و روائى کتاب های خوبی در این زمینه همچون “المراقبات” یا “مراقبات السنه” و یا “مفاتیح الجنان” و…به نگارش در آورده اند که حاوی شناخت آن زمان ها و اعمال مربوط به هریک است.هشیار کسی است که خود را از این نسیم های رحمت که در فرصت های عمرش می وزد به خوبی بهره برداری نماید: إنّ فی ایام دهرکم نفحات،ألا فتعرّضوا لها…
یکی از این فرصت ها،شب و روز جمعه است.بر اساس روایات،شب جمعه بهترین شبها و روز آن بهترین روزهاست.جمعه سید و بزرگ روزهاست، خدا پاداش نیکی ها را در آن روز دو برابر عطا مى کند و گناهان را محو مى سازد و درجات اهل ایمان را بالا مى برد و دعاها را مستجاب نماید و سختی ها را آسان و غم ها را از دل ها مى زداید و حاجت هاى بزرگ را روا کند.همچنین فرشته اى را هر شب جمعه فرمان دهد که از اول شب تا آخر شب از جانب پروردگار جهانیان از عرش ندا کند: آیا بنده مؤمنى هست که پیش از طلوع صبح براى هر دو جهانش مرا بخواند، تا درخواستش را اجابت کنم؟ آیا بنده مؤمنى هست که پیش از طلوع صبح از گناهش توبه کند تا توبه اش را بپذیرم؟ آیا بنده مومنى هست که در روزى او تنگ گرفته باشم، و پیش از طلوع صبح از من بخواهد که روزى اش را فزونى بخشم ؟ آیا حاجتمندی هست تا حاجتش را بگوید و من پیش از طلوع صبح ،حاجتش روا کنم…؟
امام عصر ارواحنا فداه ، فرموده اند:هر که خواسته اى و حاجتى از پیشگاه خداوند متعال دارد بعد از نیمه شب جمعه ، غسل کند و جهت مناجات و راز و نیاز با خداوند، در جایگاه نمازش قرار گیرد (و حاجتش بگوید تا اجابت خدا را دریابد) : “مَنْ کانَتْ لَهُ إلَى اللهِ حاجَهٌ، فَلْیَغْتَسِلْ لَیْلَهَ الْجُمُعَهِ بَعْدَ نِصْفِ اللَّیْلِ وَ یَأْتِ مُصَلاّهُ”…
گمان نمى رود که که منتظران از شب جمعه غافل شوند و ساعات طلائیش را از دست بدهند و از برکاتش محروم مانند…نه ! همراه امامشان این ساعات زرین را مغتنم شمرند و حاجت اصلى را به پیشگاه خداوند برند…
