در آسمان، وقتی روشنایی روز یا تاریکی شب هنوز به طور کامل بر هوا غالب نشده است را سایهروشن گویند.در هنرهای تجسمی نیز فضاهایی که بخش هایی از آن تیره یا تاریک و بخش های دیگرش روشن است و یا درجات مختلف میان روشنی و تاریکی در نقاشیهای سیاه و سفید یا قسمتی از تصویر یا منظره که در آن سیاهی سایه و روشنایی نور در هم آمیخته باشد، سایه روشن نامیده می شود.نوعاً ابهام و عدم وضوح نتیجه این فضاهاست…
اگر فضاهای فکری و فرهنگی سایه روشن شود ، زمینه ساز ایجاد “شبهه” هاست.وقتی بر سراسر یک اندیشه وضوح حاکم نباشد یا نور شناخت کاملاً بر ابعاد یک موضوع نتابیده باشد،آن حقیقت به درستی دیده نمی شود و برای افراد تشخیص مشکل شده و حق و باطل، مشتبه می شود و شبهه متولد می گردد.در این هنگام وظیفه عالمان است که علم خویش ظاهر کنند و نور شناخت را بر این سایه روشن ها بتابانند و شبهه ها را از بین ببرند تا ابهام و حیرت و تزلزل فکری از بین برود و عقیده انسان ها مستحکم باقی بماند.
در هنگام فتنه ها و غلبه تزویرها و در روزگاران غفلت ها و مهجور ماندن مدرس ها و منبرها و غریب ماندن علم و عالم ها،شیطان هم میدان داری کرده فضای اذهان پر از شبهه و ریزش های فکری فراوان می شود.مسئولیت عالمان روشنگری ؛ مسئولیت شبهه داران مراجعه به عالمان؛مسئولیت رسانه ها،ایجاد فضا برای رفع شبهه و مسئولیت دیدبانان،پیداکردن زخمی ها و هدایت آنها برای مداوا نزد متخصصان است و خلاصه دراین مواقع،همگان مسئولند.
در عصر غیبت امام عصر ارواحنا فداه،نفس غیبت برای کسانی موجب شبهه شده در باورها متزلزل می شوند.
خود آن بزرگوار که هادی کل است برای رفع این شبهه ها ارائه طریق فرموده عالمانی همچون صدوق قدس سره را به نگارش کتاب “کمال الدین” مامور ساخت تا هرگونه شبهه را با ذکر نمونه های غیبت در پیامبران گذشته از بین ببرند.
عالمان و مرزبانان بسیاری نیز در این قرن ها با همین روش های علمی به مقابله با انحرافات و شبهه ها رفته و همچنان می روند تا دشمنان نتوانند از خیمه اهل ایمان کسی را کم کنند.امید که سایه روشن دوران غیبت با ظهور خورشید مهدوی،روز روشن شود…
