آغازین روز سال مسیحی، در شرایطی آغاز شد که صدای انفجار و شلیک گلوله و ترور و مرگ و خون ، در نقاطی از عالم، شادی ها را به ترس و دلهره و غم و نومیدی مبدل ساخت. روی کار آمدن تندروها و جنگ خواهان و چهره هاى متجاهر به فسق در کشورهاى مدعی آزادى نیز، ته مانده امید به این نظام ها را نابود و نگرانی ها را به اوج رسانده اکنون چشم مردم به دنبال رهاننده ای است که از جنس دیگری باشد: از جنس آسمان ؛ از جنس مسیح…
دیگر حنای شعارهای ظاهر پسند نظام سلطه و قطعنامه های حقوق بشری جهت دار شورای امنیت و مصوبات سازمان ملل وابسته به قدرت های دارای حق وتو، و تزویر رسانه های وابسته به همان نظام ،رنگی ندارد و هیچ خردمندی منتظر معجزه ای از آنها نیست.نه لبخند های بابا نوئل ها حقیقى است نه زرق و برق کاج های تزئین شده و نورافشانی های کریسمس ، شادی و نشاط پایدار آورده است.کاش کسی بود از غربت مسیح شعری می سرود…
ژانویه ای دیگر آغاز می شود تا به سبک سال های قبل جیب بانکداران و صاحبان قدرت و سرمایه (یک درصد) انباشته تر و فشار بر بدهکاران و ضعیفان (نود و نه درصد)بیشتر شود.تظاهرات این گروه دوم امسال بیشتر خواهد شد اگرچه تعداد بیشتری قربانی شوند.شکم گرسنه و جان به لب آمده دیگر از باطوم بیم ندارد.آنچه آنها را امیدوار می کند این عبارات انجیل متی است:
“قدرتهای آسمانی به لرزه در خواهند آمد و سپس آثار و علائم ظهور آن مرد آسمانی آشکار خواهد شد و سپس تمامی قبائل زمین نگران و غمگین میگردند و آنگاه عیسی از ابرهای آسمان با جلال و شکوه و قدرت فرو خواهد آمد»…
انتظار هر لحظه ای برای آمدن مسیح در انجیل لوقا (فصل ١٢) بسیار تأمل برانگیز است و شبیه آنچه برای انتظار هرلحظه ای ظهور حضرت مهدی در فرهنگ اسلامی است:”همیشه آماده باشید، زیرا که من زمانی میآیم که شما گمان نمیبرید” و نیز “کمرهای خود را بسته و چراغهای خود را افروخته بدارید. باید مانند کسانی باشید که انتظار آقای خود را میکشند که چه وقت از عروسی مراجعت کند. تا هر وقت آید و در را بکوبد، بیدرنگ برای او باز کنند. خوشا به حال آن غلامان که آقای ایشان چون آید ایشان را بیدار یابد. پس شما نیز مستعد باشید، زیرا در ساعتی که شما گمان نمیبرید، پسر انسان میآید”…
