اندوهگین بود و نگران روزى و کسب و کار و رزق.گفتمش غصه روزی مخور که خالق تو که رزق کودک را در رحم و پس از تولد از شیر مادر تدارک نموده تو را فراموش نکند و روزیت برساند.هرآن کس که دندان دهد نان دهد…که آن رزّاق، رزق هر جنبده ای را به عهده گرفته است(و ما من دابّه الّاعلى الله رزقها).گفت هم رزق ما را و هم حیوانات را ؟ گفتم همه را (الله یرزقها وإیاکم ).گفت پس از چه رو رزق افراد متفاوت است ؟ گفتم تفاوت رزق افراد حکمتى خداوندی است که بر اساس مصالح انسانها، تقدیر متفاوت شده است( إن ربک یبسط الرزق لمن یشاء ویقدر إنه کان بعباده خبیراً بصیراً ).او که خبیر و بصیر به مصالح بندگان خویش است،اندازه ها را قرار داده زیرا مصلحت فردی در فقر و دیگری در غناست.یکى را افزون تر و دیگرى را کمتر روزی دهد و روزی بعضى را به دیگرى حوالت نموده و این ها برای همه آنها آزمون است …
بر انسان است که برای کسب روزی تلاش کند و بر خداست تأمین رزق او که خدا خویشتن را رزّاق و بلکه خیر الرّازقین نامیده است(ان الله هوالرزاق/والله خیر الرازقین).گاهى انسان در کسب روزی ،زیاده روی می کند و عبادت را هم فرو می گزارد و به تجارت می پردازد چنان که بجاى امور لازم به لهو و بیهودگى روی می آورد که موجب نکوهش اوست(قل ماعند الله خیر من اللهو و من التجاره و الله خیر الرازقین).وقت عبادت را به عبادت و وقت تجارت را به تجارت،اختصاص دهد و بداند آن که رزق او را تعهد فرموده، روزیش خواهد رساند.
رزق معنوی نیز کمتر از رزق مادى نیست.رزق معنوی،هدایت است که خدا برای همه انسان ها بر عهده گرفته است(انّ علینا للهدىٰ).هدایت خود را به همگان خواهد رساند از طریق رسولان و امامان و پس از آن توسط مبلغان و هادیان و روشنگران که هریک از ما را هم به قدر توان دربر می گیرد.باید دهان گرسنه و کام تشنه افراد را با غذای معارف الاهى سیر و سیراب نمود.البته نعمت هدایت و ولایت را باید خوب پاس داشت و قدر آن را دانست که در قیامت از هرکسی برای پاسداشت این نعمت ،سوال خواهد شد(ولتسئلن یومئذٍ عن النعیم)…
اما باید هماره ولیّ نعمت خویش را به یاد داشت و خود را ممنون الطاف او دانست که خداوند از طریق او همه رزق های مادی و معنوى را به ما ارزانى می دارد.امام سجاد(ع)فرمود: به وسیله ماست که باران می بارد و رحمت الاهى توزیع شود و برکات زمین بیرون آید و اگر فردی از ما نباشد زمین اهل خود را فرو برد( وبنا ینزل الغیث وتنشر الرحمه وتخرج برکات الأرض ، ولولا ما فی الأرض منّا لساخت بأهلها ) و در دعای عدیله نیز خطاب به حضرت صاحب الزمان سلام الله علیه می خوانیم که به یمن وجود او بندگان روزی خورند و آسمان و زمین برپاست و به وجود اوست که خداوند زمین را از قسط و عدل آکنده نماید چنانکه از ظلم و جور آکنده شده باشد(…ثم الحجه الخلف القائم المنتظر المهدی المرجى الذی ببقائه بقیت الدنیا و بیمنه رزق الورى ، و بوجوده ثبتت الأرض و السماء و به یملأ الله الأرض قسطا و عدلا بعدما ملئت ظلما و جورا)…
