گفتم: خیلى جالب است ! خداوند رب العالمین است و سفیرش،رحمه للعالمین! او انسان ها را آفریده و فرستاده اش هم ، رحمت و مهر براى این آفریدگان است:”وما تو را جز رحمت براى جهانیان نفرستادیم( وَ ما اَرْسَلْناکَ اِلاّ رَحْمَهً لِلْعالَمِینَ)…گفت: چگونه است که او رحمت براى جهانیان است؟ یعنى حتى برای غیر مسلمانان هم کانون مهر و رحمت است؟ گفتم: آرى، شگفتى ندارد.خداوند مومن و کافر را از روى مهر آفریده و این همه نعمت به آنان داده و روزى شان را مى دهد، چگونه مى شود که فرستاده اش به آنها مهر نورزد و برایشان رحمت نباشد؟ گفت: حتى براى آنان که با او مخالفت کردند و به آئینش نگرویدند هم رحمت است؟گفتم:آرى، او مسئولیت دین و آئینى را بر عهده گرفته که سبب نجات همه جهانیان است، حال اگر گروهى از آن استفاده کردند که سعادتمند مى شوند و گروهى که استفاده نکردند،خود را محروم نموده اند؛ این مربوط به خودشان است و تاثیرى بر عمومى بودن رحمت ندارد…
گفت :براى این سخن مثالى بیاور.گفتم:این درست به آن مى ماند که: بیمارستان مجهزى را با همه امکانات درمانى براى درمان همه دردها با پزشکان حاذق و انواع داروها تاسیس کنند، و درهاى آن را به روى همه مردم بدون تبعیض بگشایند، آیا چنین امکانى رحمت براى همه افراد آن اجتماع نیست؟ حتماً هست.اما اگر بعضى از بیماران لجوج به هر دلیلى خودشان را از رفتن به این بیمارستان محروم کنند، تاثیرى بر عمومى بودن این خیر و رحمت بودن نخواهد داشت و به عبارت دیگر، رحمت بودن وجود پیامبر(ص) براى همه جهانیان، امرى حقیقى و نعمتى واقعى است ،استفاده از آن به اختیار و اراده انسانها بستگى دارد، از این نعمت بهره ببرند یا خود را محروم سازند.یا همچون خورشــیدی که شعاعش را براى همه موجودات جهان ارزانى مى دارد، حال اگر موجودی به هر دلیل، کمتر از شــعاع خورشــید بهره مند گردد، به عمومیت شــعاع خورشید لطمه ای وارد نمی شــود.همین گونه است رحمت بودن پیامبر براى جهانیان…
گفت:واژه “رحمت براى جهانیان”،بسیار فراگیر است و شامل تمام انسان ها در همه قرون و اعصار مى شود یعنى پیامبر براى نسل هاى آینده نیز کانون رحمت هستند؟گفتم :چرا نباشند؟ آیا در جهان فرو رفته در تبعیض و فساد و ستم،اگر کسى پیام دین ایشان را بپذیرد و به خداى مهربان معتقد شود و تعالیم حیات بخش اسلام را عمل کند، خود را در مسیر سعادت قرار نداده است؟ آرى، در چنین جهانى، مفهوم «رَحْمَهً لِلْعالَمِین» بودن پیامبر، از هر زمانى آشکارتر است. چه رحمتى از این بالاتر که برنامه اى آورده که عمل به آن نقطه پایانى است بر همه این ناکامى ها، بدبختى ها و سیه روزى ها؟ آرى او و دستوراتش، برنامه و اخلاقش، همه رحمت است، رحمتى براى همگان و تداوم این رحمت، سرانجامش حکومت صالحان است که حاکمیت عدالت و ایمان ، بر تمامى زمین، خواهد بود.
گفت:یعنى هم اکنون هم دگر اندیشان از رحمت ایشان بهره مند هستند؟گفتم یقیناً! به یاد بیاورید در هنگام ظهور اسلام مردم ایران و روم و …در چه شرایطى بودند.پیامبر همه آنان را دعوت فرمود،حتى آنان که این دعوت را نپذیرفتند با دادن جزیه در پناه این تعالیم قرار گرفتند و به مرور زمان این فرهنگ در آنان تأثیر گذاشت و کم کم به کشورهاى دیگر هم رسید و گروه گروه به این دین پیوستند.امروز هم مى بینیم بدون اینکه اجبارى در کار باشد افرادی داوطلبانه در نقاط مختلف جهان از افریقا تا شرق آسیا و از اروپا تا امریکا به این آئین مى گروند.از امام صادق(ع) نقل شــده که فرمود:مــراد از رحمت بــودن وجود مبارک حضرت ختمی مرتبت برای جهانیان واضح اســت؛ چون اهل ایمان به برکت وجود او، به ســعادت دنیا و آخرت رســیدند و آن حضرت با اهل کفر و نفاق هم با مهربانى و مدارا رفتار کردند و از عذاب های گوناگون از قبیل مســخ و خسف و غرق آنها را نجات دادند و جان و مالشان محفوظ ماند. وجود ایشان موجب سعادت دنیا و آخرت تمام جهانیان بود. اما کســانی که از این ســعادت محروم شدند، خودشان موجب حرمان خود را فراهم نمودند؛ چرا که حسن ســلوک ایشان با دوست و دشمن، نزد دوست و دشمن مشهور و مسلم است…
