دولت نجات

 
 
 
 
 
در یک کلمه دولت مهدوى،دولت نجات و سعادت است: نجات از همه تنگناها و مشکلات و وصول به سعادت حقیقى در دنیا و آخرت.اگر به این فراز از دعای افتتاح دقت کنیم نجات از مشکلات به دست با کفایت او را مشاهده مى کنیم: “خدایا پریشانى‏ ما را به یارى او جمع کن و پراکندگى ما را به او وحدت بخش و گسیختگى ما را با او پیوند ده و اندک ما را به او زیاد فرما و ذلّت ما را به او عزّت ده‏ و تنگدستى ما را به او توانگرى بخش و بدهى ما را از برکت او ادا کن و فقر ما را به مدد او جبران فرما و جدایى و دودستگى ما را به او برطرف کن و دشوارى کار ما را به او آسان گردان و رورى ما را به دیدار او سپید کن و اسیران ما را به یارى او آزاد گردان و خواسته هاى ما را به لطف او برآور و وعده‏هاى ما را به ظهور او تحقق بخش‏ و دعایمان را به کمک او اجابت کن و حاجت هامان را به حق او عطا فرما و ما را به یارى او به آروزهاى دنیا و آخرتمان برسان وبه لطف او بالاتر از آرزویمان‏ به ما اعطا کن،اى بهترین خواسته ‏شدگان،و گشاده ‏دست‏ترین بخشندگان…

 

امام صادق (ع) فرمودند: تنها او (مهدی علیه السلام) است که پس از دوران های طولانی بلاخیز و تنگناهای طاقت فرسا، غم ها و گرفتاری ها را از دل شیعیانش برطرف می نماید(هُوَ الْمُفَرِّجُ لِلْکَرْبِ عَنْ شِیعَتِهِ بَعْدَ ضَنْکٍ شَدِیدٍ وَ بَلَاءٍ طَوِیل). همه آن هراس ها،بلاها ،سختى ها و مظلمه ها برطرف شده و دوران رهائى و آزادى و شادمانى فرا مى رسد.آن  روزگاران، آفات و بلاها از بین خواهد رفت و دوران ضعف به پایان رسیده و افراد،توانمند و پر نیرو مى شوند،به تعبیر امام سجاد علیه السلام،هر یک از یاران امام،نیروى چهل مرد خواهد داشت‏:”زمانی که قائم ما قیام می کند خدای متعال آفت ها را از میان شیعیان برطرف می کند و دلهایشان را (در استقامت) همانند فولاد آب دیده  قرار می دهد که قوّت یک مرد آنان برابر قوّت چهل مرد خواهد بود…

اندک زمانى پس از ظهور و قیام امام،مقاومت هاى مذبوحانه مستکبران در گوشه و کنار عالم ، درهم شکسته مى شود و سراسر سرزمین ها از سلطه آنها خارج شده و در اختیار موحدان قرار مى گیرد و به فرموده امام صادق علیه السلام، سرزمینی باقی نمی ماند مگر اینکه ندای شهادتین «لا اله الاالله، محمد رسول الله» از آن برخواهد خاست (إِذَا قَامَ الْقَائِمُ لَا یَبْقَى أَرْضٌ إِلَّا نُودِیَ فِیهَا شَهَادَهُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ). این آغاز یک زندگى نوین برای بشریت خواهد بود.امام باقر علیه السلام در مورد آن دوران فرمودند: گویا یاران حضرت قائم(عج) را می بینم که بر شرق و غرب عالم سُلطه یافته اند و دیگر چیزی وجود ندارد مگر آنکه مطیع و تحت فرمان آنان باشد(کَأَنِّی بِأَصْحَابِ الْقَائِمِ (ع) وَ قَدْ أَحَاطُوا بِمَا بَیْنَ الْخَافِقَیْنِ فَلَیْسَ مِنْ شَیْ‏ءٍ إِلَّا وَ هُوَ مُطِیعٌ لَهُم‏)…

از همین روست که در روزگاران فراق، با تمامى وجود او را فریاد مى کنیم و با کلمات دعاى ندبه او را مخاطب مى سازیم و مى گوئیم:…چه زمان خواهد بود که با تو صبح و شام کنیم، تا دیده از این کار روشن نمائیم؟ چه زمان خواهد آمد که مارا ببینى و ما تو را ببینیم، درحالى که پرچم پیروزى را گسترده اى؟ آیا آن روز فرا مى رسد که ما را ببینی در حالیکه تو را احاطه کرده باشیم، و تو جامعه جهانى را پیشوا شوى در شرایطى که زمین را از عدالت انباشته اى، و دشمنانت را خوارى و کیفر چشانده اى، و متکبّران و منکران حق را نابود کرده اى و ریشه سرکشان را قطع نموده اى، و بیخ و بن ستمکاران را برکنده اى؟ و ما در آن هنگام خواهیم گفت :الحمدلله رب العالمین… 

 

 

 

دین پژوه و پژوهشگر فلسفه