هر که از حق خویش محروم شده و در سیطره ظالمان،به ضعف کشانده و در زنجیر ظلم قرار داده شده باشد را “مستضعف” گویند. هرگونه محرومیت و استضعاف در مورد هر فردى نکوهیده است ولى در مورد کسى همچون پیشواى الاهى مردم که از حق بیشترى برخوردار بوده و داراى نقش بیشتر و موثرترى در اصلاح جامعه باشد،اگر او را به استضعاف کشند و تحت استیلا و زندان و تبعید و ظلم قرار دهند، مصیبت افزونتر و عواقب آن شوم تر و آثار تخریبى اش بیشتر خواهد بود.دوازده امام ما را از حق خویش محروم نمودند و ضعیف نگهداشتند،اما خداوند وعده داده و اراده نموده که سرانجام این مستضعفان را پیشوایان و وارثان زمین گرداند(و نرید ان نمنّ على الذین استضعفوا فى الارض و نجعلهم ائمهً و نجعلهم الوارثین):ما اراده کرده ایم که بر مستضعفان منّت نهاده، آنها را پیشوایان و وارثان زمین قرار دهیم…
این آیه به صراحت، از امامت مستضعفان سخن گفته و فرودستان و مستضعفان را میراث بران زمین معرفى نموده است که با ظهور و قیام مهدى آل محمد(ص) و به دست آن منجى بزرگ این وعدۀ خدایى تحقق مى پذیرد. امیر مومنان(ع) در تفسیر این آیه فرموده اند:اینان(یعنى این مستضعفان که پیشوایان و وارثان زمین خواهند شد )، همان خاندان پیامبرند که خداوند پس از سختیها، مهدى ایشان را برانگیزد و به آنان عزّت بخشد و دشمنانشان را خوار نماید(هم آل محمد، یبعث اللّه مهدیّهم بعد جهدهم، فیعزّهم و یذلّ عدوّهم)…بنابراین دولت مستضعفان ،همان دولت اهل البیت علیهم السلام است که در طول حیات خود از حق خویش محروم ماندند و مورد ظلم واقع شدند…
همچنین آن حضرت روزی خطاب به مردم فرمود: قطعاً و یقیناً روزگارى، دنیا پس از چموشی و رو گردانی، همانند شتر تندخوئی که از دادن شیر به دوشنده اش، خودداری کرده و آن را برای بچه اش نگاه می دارد، به سوی ما روی می آورد و به ما مهربان می شود( لتعطفَنَّ الدّنیا علینا بعد شماسها عطف الضّروس علی ولدها: “قطعاً دنیا پس از چموشی و رو گردانی، همانند شتر تند خوئی که از دادن شیر به دوشنده اش، خودداری کرده و آن را برای بچه اش نگاه می دارد، به سوی ما روی می آورد و به ما مهربان می شود”سپس همین آیه را تلاوت فرمودند( و نریدُ اَن نمُنّ علی الّذین استضعفُوا فی الارض و نجعلهم ائمّهً و نجعلهمُ الوارثین: اراده ما بر این قرار گرفته است که به مستضعفین (جهان) منّت (نعمت کامل) بخشیم و آنان را پیشوایان و وارثین روی زمین قرار دهیم…
دولت مهدوى،دولت الاهى أئمه است که در طول زندگیشان یا خانه نشینى بر آنها تحمیل شد یا غیبت.بر یازده امام خانه نشینى و بر آخرین امام،غیبت و زیست پنهانى.در این دوران ها شیعیان آنها هم در استضعاف کامل به سر برده و تحت ظلم اکثریت یا حکومت های فاسق و فاجر بوده و هستند.استضعاف اینان نیز در دولت مهدوى مرتفع خواهد شد و به عنوان کارگزاران دولت جهانى به خدمت مشغول خواهند شد.دیگر محرومان و مستضعفان نیز از قید و بند ظالمان رها خواهند شد و آزادانه و با اراده خویش ،دین الاهى را انتخاب خواهند نمود و در حریت کامل و با عزت زندگى خواهند نمود و مالک سرنوشت خویش خواهند شد.بدینگونه است که با اراده الاهى،طومار استضعاف در هم پیچیده مى شود و روزگار آزادى خواهد آمد…