-: گمشده انسان،خوشبختى است؛این گمشده چگونه پیدا مى شود؟! وقتى خداوند انسان را آفرید ضمن اعطای موهبت عقل،راهنمایان را هم فرستاد و به او گوهر اختیار هم داد که راه نیک و بد را انتخاب کند؛قابیل اما با سوء استفاده از اختیار خود به ظلم و قتل دست زد و جان برادر نیک خود را گرفت.خدا براى تضمین و تامین خوشبختى انسان، پیامبران را با علم و کتاب و قانون و میزان،فرستاد تا مردم به عدالت قیام کنند(لقد ارسلنا رسلنا بالبینات و انزلنا معهم الکتاب و المیزان لیقوم الناس بالقسط) زیرا تنها عدالت مى توانست حیات فردى و زندگى جمعى انسانها را به سوى سعادت برد، لیکن ظالمان نگذاشتند برنامه انبیاء در تحقق عدالت،پیاده شود و به قتل راهنمایان پرداختند؛اما بالاخره مى بایست یک روز آن جامعه عدالت محور تحقق پیدا مى کرد و دست ظالمان قطع مى شد؛این شد که خدا اراده فرمود آن جامعه به دست یکى از این راهنمایان با نام مهدى موعود در آخرالزمان تحقق یابد و او با قدرت الاهى،زمین را مالامال عدل کند تا جامعه اى برین تحقق یابد …و این را به همه انسانها وعده داد…
-:چیست ویژگى هاى انسان در آن دولت کریمه؟ -: در آن دولت،نخست عقول انسانها در سایه موهبت ولىّ خدا،رشد فوق العاده مى یابد و نیروى اندیشه آنها کانون یافته و مجتمع مى شود؛پس از آن قلب ها بر اثر ایمان، از تزلزل و شک نجات یافته ،محکم تر از پاره هاى پولاد مى گردد و قدت هریک ،قدرت چهل مرد شود.آنگاه علم و دانش چنان رشد یابد که گویند همه بیست و هفت شاخه علم آشکار شود در حالیکه پیش از آن فقط دو شاخه،شناخته شده بود؛ در آن هنگام آن چنان گوش ها و چشم هاى مردم تقویت شود که میان آنها و امام واسطهاى نخواهد بود.او با آنها سخن مىگوید و آنان سخن او را مى شنوند و او را مى بینند، در حالى که او در مکان خویش است.انسانى در مشرق است اما برادر خویش را در مغرب زمین مى بیند؛صفا و صمیمیت حاکم مى شود؛خونى به ناحق ریخته نمى شود؛ خفته اى را بیهوده بیدار نمى کنند؛ براى دادن زکات خویش فقیرى نمى یابى؛
-:جامعه و جهان چگونه خواهد شد؟-:زمین از عدل پر و از ظالمان پاک خواهد شد؛کتاب و قانون خدا حاکم و از فساد،جلوگیرى مى شود؛ثروت به تساوى تقسیم خواهد شد در عین حال اگر نیازمندى باقى باشد،هرچقدر بخواهد، ثروت در اختیارش خواهد بود؛زمین،گنج هاى خود را آشکار مى کند؛باران و برکات آسمانى زمین را سیراب و روئیدنى ها و نعمات فراوان شود؛آبادانى و امنیت چنان شود که زنى از عراق به شام رود هر کجا پا گزارد سرسبز است در حالى که زینت او برسرش مى باشدو هیچ درندهاى مزاحم او نشود؛ ساکنان آسمان، مردم روى زمین، پرندگان هوا، درندگان صحرا، و ماهیان دریا همه و همه از امام و اقدامات او خشنود شوند.حتى مردگان و رفتگان از دنیا در عالم برزخ از برکت وجود امام خوشحال شوند؛راه ها توسعه یابد و امن شود؛ناودان هایى را که به کوچه مى ریزد برمى دارد، هیچ بدعتى باقى نمی ماند؛هیچ سنت نیکى فروگذاشته نمى شود؛قضاوت ها عادلانه و بر مبناى حق شود؛بانوان چنان فاضل و عالم شوند که بر اساس قرآن و سنت پیامبر در خانه خود داورى کنند؛ پرندگان و چهارپایان در آشتى به سر برند ؛ گرگ و میش از یک آبشخور،آب نوشند؛و جامعه اى زیبا و برین بر اساس آئین، نمایان شود…
-: از جهات معنوى چه تحولى رخ خواهد داد؟-:همه این برکات و تحولات،مقدمه آن تحول معنوى است و آن گسترش عبودیت است.انواع شرک که ناشى از جهل بوده برطرف مى شود و جز خدا عبودیت نشود(یعبدوننى لایشرکون بى شیئا)؛ربا و ریا و زنا و فساد و خمر و تظاهر و خودنمائى برداشته شود، مردم به اطاعت و عبادت رو آورند؛ دین و آیین رونق یابد. نمازها با جماعت خوانده شود، عمرها طولانى گردد، امانت ها رعایت شود، درختان پرثمر شود، برکتها بسیار زیاد گردد، اشرار به هلاک رسند، دشمنان اهل بیت باقى نمانند؛ بندگان صالح خدا ،وارثان زمین گردند(آنّ الارض یرثها عبادى الصالحون)؛پروا پیشگان حاکمان جهان شوند(والعاقبه للمتقین)؛از مأذنه ها،شهادتین اسلام در همه زمین پخش و نشر شود؛احکام تعطیل شده قرآن،به اجرا در آید؛قرآن بر فراز شود و سنت نبوى احیا و مُجرىٰ گردد؛مردم کنار امام و امام در کنار آنان باشد و از انوار علم و هدایتش سیراب شوند؛در نمازها به او اقتدا کنند و از خطابه هاى او بهره مند شوند؛صوت قرآنش را شنوند و به جمال دلربایش نظاره کنند…کیست آرزوى حضور در چنان روزگارى را در سر نداشته باشد و براى وصول به آن هرلحظه نگوید:اللهم عجّل لولیک الفرج…
