حکومت قانون یا قدرت مردم،معادلی است که برای کلمه یونانى دموکراسى،گفته اند در مقابل حکومت های مستبد که توسط یک نفر یا یک خانواده یا یک گروه،اداره می شود.مراجعه به آراء عموم ملت (مستقیم یا غیر مستقیم از طریق نمایندگان مردم)با انتخابات و رفراندوم و وجود نظام قانونگزاری برای حرکت امور در مسیر صحیح و جلوگیرى از تقسیم نامتعادل قدرت و…از ویژگى های مردم سالاری است.دموکراسی چند حزبی، تک حزبى، شورائی، مشارکتى، نمایندگى و…از انواع دموکراسی هاى رایج در جهان است.
با اینکه آفات دموکراسی آشکار شده است (از جمله فریب دادن مردم در تبلیغات انتخاباتی با شعارهای فریبنده، خرید آراء توسط کاندیداهای متمول،دخالت قدرت های جهانی از طریق انقلاب های مخملى،جفا به اقلیت پس از پیروزی اکثریت و…) اما جایگزین بهتری هنوز ارائه نداده اند.از سوی دیگر دموکراسی از قدیم تا زمان حاضر منتقدانی همچون افلاطون و ارسطو هم داشته است که می گفته اند اکثر مردم شایستگی و تخصص لازم برای تصمیمگیری در مسائل سیاسی را ندارند و یا از فضیلت میانه روی و اعتدال بر کنارند.”حکومت نخبگان با فضیلت”، اساس ساختار مدینه فاضله آنها بوده است.شکل حکومتی که متدینین به ادیان الاهی ارائه داده اند نیز متنوع بوده است.حکومت اصحاب کلیسا با تنفیذ پادشاهان که پیامدش استبداد کلیسائی بوده و نیز ابتناء قوانین اساسی بر احکام الاهی و تقید حاکم به رعایت قانون و شورائی بودن امور(مشروطه)،بعضی از انواع آن است.
اما اگر گوهر “عدالت “بخواهد بطور کامل در حاکمیت لحاظ شود، رهبر آن باید منتخب خدا باشد تا با پشتوانه علم به همه زوایای پیدا و پنهان عدالت در حوزه نظری و اجرائى،توان پیاده سازی آن را داشته باشد.در رأس این حکومت پیامبر و امام قرار می گیرد به شرطى که مردم به این رهبر اقبال کنند و او را اقامه نمایند چنان که در دوران دهساله حکومت پیامبر(ص)در مدینه و حکومت پنجساله امیرالمومنین(ع)اتفاق افتاد.اما اگر مردم اقبال نکنند اسیر حکومت های خودکامه به نام دین خواهند شد که نه عدالت محور است و نه دین مدار و خلفای الاهی مهجورند و مسموم و شهید…
اما برای آنکه چنین ایده ای در منظر بشریت قرار گیرد خداوند پیشتر از حکومت سلیمان نبی یاد فرموده که حتی بر جن و حیوان نیز حکمش نافذ بوده است و وعده فرموده است چنین حکومتی در آخرالزمان نیز بدست صاحب الزمان ایجاد گردد که هم دانای احکام الاهى است هم عدالت محور و هم مردم نواز.ویژگی کارگزاران این حکومت که منصوب ولی خدا هستنداین است که از “صالحان” اند(أن الارض یرثها عبادی الصالحون) نه اهل سالوس اند نه فساد و اختلاس. این حکومت،ظلم گریز است و توحید مدار و دانش بنیان و محورش احکام الاهی -که در طول سالیان غیبت مهجور مانده است-و چنان مردم نواز است که نمونه اش دیده نشده است.زمان تحقق اش نیز به آمادگی مردم و دعای آنها حوالت شده است…
