وکیل نخست امام عصر ارواحنا فداه ،این دعا را برای ابوعلی بن همام املاء فرموده و او را امر نموده که در غیبت آن حضرت بخواند.شیخ صدوق درکمال الدین و شیخ مفید در کتاب الغیبه و سیدبن طاووس در جمال الاسبوع به سند خود ازشیخ طوسی آن را نقل نموده اند. آن دعا چنین است:اَللّهُمَّ عَرِّفْنی نفسَک فانّک اِنْ لَم تُعَرِّفْنی نَفسَکَ لَمْ أعرفْ نبیّک اَللّهم عَرِّفْنی رَسُولَکْ فانّک اِنْ لَم تُعَرِّفْنی رَسُولَکْ لَمْ أعرفْ حُجَّتَک اللهم عَرِّفْنی حُجَّتَک فانّک اِنْ لَم تُعَرِّفْنی حُجَّتَک ضَلَلْتُ عَنْ دینی (پروردگارا! خود را به من بشناسان که اگر خود را به من نشناسانی، نمیتوانم پیغمبرت را بشناسم. پروردگارا! پیغمبرت را به من بشناسان که اگر پیغمبرت را به من نشناسانی، نمیتوانم حجت تو را بشناسم. پروردگارا! حجت خود را به من بشناسان، که اگر حجت خود را به من نشناسانی، دین خود را از دست میدهم، و گمراه خواهم شد)…
همچنین در ضمن حدیثی از امام صادق علیه السلام نیز نقل شده زمانی می آید که خداوند قلوب شیعیان را در زمان غیبت «قائم» امتحان می کند. زراره می گوید اگر آن زمان را درک کردم چه کنم؟ حضرت فرمودند: یا زراره هرگاه آن زمان را درک کردی اینچنین دعا کن وهمین دعا را به او تعلیم فرمودند.این دعا به دو صورت مختصر و مفصّل در کتب روایی آمده است. دعای مختصر که بعد از نمازها مؤمنان بدان توجه دارند، همان است که ذکر شد و مضمون والای آن این است که شناخت واقعى خدا و پیامبر و امام فقط به توفیق و تعریف الاهى صورت مى گیرد و اگر عرفان خدا حاصل نشود عرفان پیامبر و سپس عرفان امام،حاصل نخواهد شد…
اما دعاى معرفت مفصل که در متون دعائى ما آمده، فراز های بسیار پرمعنا و ویژه ای در مورد صاحب الزمان سلام الله علیه دارد که ترجمه دو فراز آن چنین است:”خداوندا! پس مرا بر دینم پایدار ساز و در مسیر طاعتت به کار گیر و دلم را برای ولیّ امرت نرم ساز و از آنچه مردم را بدان آزموده ای، مرا معاف دار و بر طاعت ولیّ امرت، ثابت قدم بدار، آن که از خلق خویش پنهانش کرده ای پس به اذن تو از مردمان غایب گردیده و در انتظار فرمان توست… پس مرا بر آن [غیبت] شکیبایی ده، تا دوست نداشته باشم زودتر شدن آنچه تو تأخیر انداخته ای و تأخیر افتادن آنچه تو پیش انداخته ای… بار الها! از تو می خواهم ولیّ امرت را آشکارا و در حالی که امرت جاری شده باشد به من بنمایانی… ما را از کسانی قرار بده که دیده آن ها به دیدارش روشن می شود و ما را به خدمت او بدار و بر کیش او بمیران و در زمره او محشور گردان…
بار الها! به سبب طولانی شدن دوران غیبت او و قطع گردیدن خبرش از ما، یقینمان را مگیر و یادش را از خاطرمان مبر و انتظار و ایمان به او و نیروی یقین در ظهورش و دعا برای حضرتش و درود فرستادن بر او را از ما مگیر، تا به دراز شدن غیبتش، ما را از ظهور و قیامش ناامید نسازد و باورمان در مورد او همچون باور داشتنِ مان نسبت به قیام فرستاده ات – که درود تو بر او و آلش باد – بوده باشد، [و همچون یقینِ مان] بر آنچه از وحی و تنزیلت آورده محکم بماند، و دل هایمان را بر ایمان به او قوّت دِه، تا ما را به دست او در مسیر هدایت سلوک دهی و به برترین دلیل و میانه ترین راه نایل سازی و ما را بر فرمانبرداری از او نیرو عطا فرمای و بر پیروی او پایدار گردان و ما را در حزب و یاران و انصار او، و از خشنودان به کارهای حضرتش قرار ده، و این [عقاید] را نه در زندگی و نه در هنگام مرگ، از ما سلب مکن…”
شایسته است منتظران آن امام همام،هر روز بر خواندن این دعاى شریف مداومت داشته باشند.
