خانه و کاشانه

 

 

 
 
 
سراى، خانه، دار، مسکن، کلبه، کاشانه ،منزل، سرپناه، آنجاست که در آن ساکن مى شوید و مکان زندگى،آرامش و سکونت خاطر شماست. هرکس حق دارد خانه و کاشانه اى داشته باشد که با عزیزانش در آن پناه گیرد و هیچکس حق ندارد به این حریم به زور و بدون اجازه وارد شود. خانه، سراى مهر است و وفا و صفا : کلبه ام کوچک ولى قلبم بزرگ/ آسمان مهر و کانون صفاست/ سرکشد این مهر تا صد کهکشان/این مرام عشق و قانون وفاست…خانه، سرای خلوت هاى تفکر و اندیشه،عبادت و نیایش، دیدار خویشان و دوستان ، تربیت فرزندان و آشتى و دوستى هاست.چه ملکى باشد یا اجاره اى و عاریتى،باید این چنین کانونى شود تا سرای زندگى و بالندگى و زیست و شود.
 

در روایات ما،بزرگى و وسعت خانه، ستوده موجب سعادت شمرده شده است.پیامبر اکرم(ص)فرمود: همسر شایسته، خانه وسیع، مرکب زیبا و فرزند صالح،نشان سعادت مرد است.اما شرط آن این است که در این خانه به امور آسمانى پرداخته شود.امیر مومنان،على(ع) در بصره براى عیادت علاء بن زیاد به خانه او تشریف بردند. چون خانه وسیع او را دیدند، فرمودند: چنین خانه وسیعى را در دنیا براى چه مى‏خواهى؟ تو در آخرت به خانه وسیع محتاج‏ترى! آرى، اگر مى خواهى به وسیله این خانه وسیع ،در تدارک خانه وسیع آخرت باشى در آن از مهمان پذیرایى کن و صله رحم بجاى آر و حقوق شرعیه آن را آشکار کن، چون چنین کنى به خانه وسیع آخرت رسیده‏اى‏…

 

امام باقر(ع) به یکى از یاران خود فرمود: هر کس از دوستان ما را می‌بینى سلام برسان و آنها را به تقواى خداى بزرگ سفارش کن و این‌که توانگرشان بر فقیرشان توجه کند و قوی شان بر ضعیف و زنده آنها بر جنازه درگذشته حاضر شوند و در خانه‌ها به ملاقات یکدیگر روند؛ زیرا ملاقات آنها با یکدیگر موجب زنده ساختن امر ماست، خدا رحمت کند بنده‌اى را که امر ما را زنده دارد” همچنین به میسر فرمودند: «آیا شما در خانه هایتان خلوت می‌کنید و با هم در مورد معارف اهل البیت ،گفتگو می‌نمائید ؟گفتم آرى.فرمود: به خدا من دوست دارم که در بعضى از آن مجالس با شما باشم، به خدا که من شمیم و نسیم مجالس شما را دوست دارم، و شمائید که دین خدا و دین ملائکه او را دارید…

 

یکى از بهترین فعالیت ها در خانه ها،برگزارى مجالس دینى،آموزشی و تربیتى و ذکر مدائح و فضائل آل الله علیهم السلام در ایام موالید و وفیات آنهاست.به یاد داریم که گذشتگان ما مجالس دینى و هیآت ها را به خانه آورده و خود و فرزندان را به خدمت و پذیرائى از مهمانان مشغول مى نمودند.حتى روضه هاى ماهانه داشتند و واعظان و مادحین را دعوت و خانواده خود را از معارف و مدائح و مراثى اهل البیت منتفع مى نمودند.چقدر جای این مجالس در خانه های امروزى خالى است و چقدر نسل امروز به این مجالس و آموزش ها و شارژ های معنوى نیاز مند است.در همین مجالس است که شاکله دینى نسل جدید ساخته شده و  آماده خدمتگزارى و مرزبانى مهدوى مى شود.باید منازل را با مجالس دینى و مهدوى ، نورانى کرد…

 

 

 

دین پژوه و پژوهشگر فلسفه