کفترباز های حرفه ای، کارشان جَلد کردن کفترها بود! عصرها روی پشت بام می رفتند و کفترهای جلد شده را پرواز می دادند.کفتر های جلد شده بعد از ساعت یا ساعت هایی پرواز دوباره بر روی همان بام و نزد صاحبشان بر می گشتند و آب و دانه می خوردند در حالیکه روی دو بام آنطرف تر هم آب و دانه کفتر باز دیگری فراهم بود اما هر کفتر جلد شده ای فقط روی بام خود مى نشست.هنر کفتربازها جلدکردن با مهارت و تکنیک خاص بود(جلد یعنى دست آموز،آشنا،چابک ،خانه شناس و وفادار) و هنر کفترها جلد شدن و چابک و دست آموز و وفادار بودن!
مرحبا به آن حیوان،که ظرف دو سه هفته،جلد می شود و به پاس نمک شناسی و حق آب و دانه ، صاحب خود را فراموش نمی کند و به خانه و صاحبخانه وفادار می ماند و بر بام دیگری نمی نشیند.ما انسانها ،عمری بر سفره خدا نشسته ایم اما دائم بام عوض می کنیم و هنوز جلد نشده ایم! عمری از عنایات اهل بیت (ع) بهره مند بوده ایم اما باز به سراغ دیگران می رویم و از اغیار، انتظار گره گشائى داریم؛ کاش کمی از کفترها یاد می گرفتیم!
اول و آخر کارمان با اهل بیت علیهم السلام است: طینت ما از طینت آنان سرشته شده و باز گشت ما نیز به سوی آنان و حسابرسی ما نیز بر عهده ایشان است.مگر در زیارت جامعه نمی خوانیم(إِیَابُ الْخَلْقِ إِلَیْکُمْ وَ حِسَابُهُمْ عَلَیْکُمْ ) بازگشت مردم به سوی شماست و حسابرسی زندگی آنها نیز در اختیار شماست،پس در جای دیگر چه می کنیم؟!
در روز حساب ،هرکس را به نام امامش صدا می زنند تا زیر پرچم او قرار گیرد(یوم ندعوا کل أُناس بإمامهم) آیا نمی خواهیم زیر پرچم آنان فراخوانده شویم؟:آین المحمدیون؟ آین العلویون؟… آین المهدیون؟… مباد ما را زیر پرچم دیگران ببینند چون در دنیا ، زمام خود را به دیگری سپرده باشیم.اگر جٓلد اهل البیت (ع)بوده باشیم اینجا و آنجا بر بام آنان فرود می آئیم!
کفترها،غم آب و نان و خانه ندارند،چون صاحب آنها به فکر آنهاست و همه چیز را برای آنان فراهم کرده است،اگر عقابی نیز قصد حمله به آنان را داشته باشد با چوب صاحبش رانده می شود و اوست که دشمنان گوناگون را از آنان دور می کند.ما صاحبى چون صاحب الزمان (ع)داریم چه غم داریم؟چه کم داریم؟!
همه آفرینش، دائر مدار وجود ذیجود اوست و همه موجودات از سفره او روزی می خورند( بِکُمْ یُنَزِلُ الْغَیْثَ وَ بِکُمْ یُمْسِکُ السَّمَاءَ اَنْ تَقَعَ عَلَی الاَرْضِ وَ بِکُمْ یُنفِّسُ الْهَمَّ وَ یکْشِفُ الضُّرّ/بیمنه رزق الورىٰ وبوجوده ثبتت الارض و السماء)هر وقت از او خواسته ایم ،گرفته ایم ؛ هر وقت به او متمسک بوده ایم از عنایت او بهره مند شده ایم .چرا به سراغ کسانى رویم که خود چون ما ناتوانند؟ چرا بر بام دیگری نشینیم؟! کبوتر جلد آستان مهدوی باشیم!
