روز نوشت: جمعه
امروز جمعه بود قلّه یاد و حماسه مهدوی در میان روزهای هفته.هر روز صبح عهد با امام تازه می شود و امروز عهد با ندبه همراه می گردد تا با “بنفسی انت:جانم به فدایت”قصه اشتیاق منتظران ،حماسه شور و نشاط شود.هر جمعه غیر از این یادکردها و وظایف، فرصتی است برای رسیدن به خانواده و تهیه ملزومات هفتگی خانه اگر برنامه خاص دیگری تدارک نشده باشد.امروز اما بخاطر تقارن با ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین سلام الله علیه از خانه به این منظور بیرون نرفتم و به امر عزاداری پرداخته شد.شرح و تبیین مطالب عاشورائی در فضای مجازی و پاسخ به پرسش ها در همین موضوع.اما خود می بایست از همین مائده سیراب می شدم.از طریق سامانه رادیو اینترنتی به پخش زنده یک مجلس متصل شده و از مداحی و سخنرانی که تا ساعتی پس از اذان ادامه داشت مستفیض شدم.سخنران داستان زهیر را به تفصیل شرح داد که چگونه همین روزها از حضیض اسلام انحرافی به اوج اسلام محمدی پرواز می کند و حسینی می شود و در این هجرت چه نقشی دارد همسر فهمیده و عالمه اش که اگر نبود،زهیر همچنان گمراه باقی مانده بود و دعوت حسین را لبیک نگفته بود…سخنران سپس پل زد به یاری حسین زمان،مهدی صاحب الزمان (ع) که باید همه حسینیان امروز همچون زهیر او را یاری کنند تا زمینه رضایتش را فراهم آورند چنانکه زهیر رضایت مولایش را به دست آورد.بقیه روز را مشغول مطالعه بودم تا برای سخنرانی شب آماده شوم.در این میان چند ارتباط داخلی و خارجی هم بود که در ادامه کارهای هفتگی به امروز افتاده بود و همگی با موفقیت انجام شد.سخنرانی امشب در حسینیه یک هیأت قدیمی که سال تاسیسش را روی پرچمی زیبا ١٣١۶ (نزدیک هشتاد سال پیش) زده بوددر یک محله قدیمی درمرکز شهر برگزار می شد.در این هیأت سالیان قبل چند نوبت سخن گفته بودم.با استناد به این عبارت زیارت اربعین(وبذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهاله و حیره الضلاله) علت قیام سیدالشهداء را زدودن جهل و گمراهی از زندگی انسانهای همه دوران های تاریخ معرفی کرده نمونه هایی از این جهالت ها و ضلالت ها را که در زندگی بشر امروزی هم هست و درمانش پیوند با مکتب حسینی است و نیز برکاتی که مجالس و هیات حسینی برای مردم ما داشته است را برشمردم و گفتم تا این قیام متصل نشود به انقلاب خونخواه قیام که فرزند حسین علیه السلام یعنی حضرت مهدی(عج)است نا تمام می ماند و در این راستا همه باید او را یاوری کنیم تا بیاید…خود از این مجلس بی ریا کسب فیض نمودم بویژه از نوای مداحی مخلص و بی ریا که سالهاست محور این هیأت است و با مدیریت او این جمع اینگونه دور هم جمع می شوند و اقامه عزا می کنند…آخرشب هنگام بازگشت با اینکه ساعت به نیمه شب نزدیک می شد آنچنان ازدحامی در خیابان ها بود که کم سابقه است و مردم در تکه تکه خیابان ها کنار خیمه ها و هیات های حسینی حاضر بوده و از مراسم عزاداری و سبنه زنی و شعارها و شعائر ها استفاده می کردند.حقیقتا حق با محتشم است که سرود:باز این چه شورش است که در خلق عالم است…
