تکرار اگرچه گاهی خستگی و ملال می آورد ولی یک مدرسه سازندگی و رشد و یادگیری هم هست بر اساس هویت انسانی. در فرایند یادگیری، تکرار موجب ماندگاری و تثبیت درس در نفس می شود چنان که بطور مبالغه آمیزگفته اند اگر لازم است برای جاگیری درس و تثبیت در حافظه درس را تکرار کنید نهراسید و تا هزار بار هم درس را تکرار کنید: الدرس حرف و التکرار ألف!
از سوی دیگر چون عارضه فراموشی دامنگیر انسانهاست ، تکرار، مقابله با این عارضه است چون بعضی اشتقاق انسان را از “نسیان” گرفته اند. هیچ چیزی همچون فراموشی ،انسان را تهدید نمی کند،فراموشی خود،فراموشی خدا،،فراموشی مولی و فراموشی وظائف…(نسوا الله فأنساهم أنفسهم) و درمان آن “ذکر” و “یاد” است آن هم با تکرار دائمی که قرآن می فرماید:”فاذکروا الله کثیراً” خدا را بسیار یاد کنید…
راز تکرار نیایش ها،اذکار، نماز ها و نیازهای روزانه و دائمی همین تداوم سازندگی و رشد است که همه به خاطر مقابله با عارضه نسیان است تا این انسان بر اثر بیماری فراموشی یکباره طغیان نکند و کبر و استکبار به سراغش نرود.زیرا شرایط چنان است که اگر کمی خود را مستغنی بپندارد ، حتی خالق خود را هم فراموش می کند و مستکبر و طاغی می شود(إن الانسان لیطغی أن رآه استغنی). این است که در هر موقعیتی باید زبان و دل را اگر چه به تکرار دائمی ، به یاد خدا مشغول کرد: “فاذکروا الله کثیراً”و نیز”فإذا فرغت فانصب و إلی ربّک فارغب”.
بر همین اساس است برای مقابله با فراموشی موالی و حقداران هدایتی خویش یعنی پیامبر و امامان علیهم السلام ،ترنم دائمی صلوات و ذکر دعای فرج تا در نفس مان تثبیت شود که هماره باید به آنان اندیشید و به دنبال آنان رفت و پویش و جوشش خود را در راه آنان افزون کرد.این است که خود امام عصر ارواحنا فداه هم فرموده اند:
دعای بر فرج را بسیار بگوئید و تکرار کنید که این خود موجب نجات و فرج شماست:فأکثروا الدعاء بتعجیل الفرج فإنّ ذلک فرجکم.
وازخدا بخواهیم”ولا تنسنا ذکره و انتظاره”، یادکرد او و انتظارش را از یاد ما مبر…
