شاید یکى از حساس ترین وظایف مدیران، انتخاب مسئولیت برای نیروى انسانى و تقسیم آنها بین بخش های کارى تشکل است. این حساسیت بخاطر آن است که هم باید توانائى ها و مهارت هاى آنها را سنجید و هم به علائق شان توجه نمود و هم ظرفیت های خدمتى را در نظر گرفت و هریک از افراد را با توجه به این محورها، در جای مناسب خودشان در سازمان قرار داد تا بهترین نتیجه به دست آید.هریک از این عوامل ممکن است ساعت ها وقت مدیر را بگیرد تا بهترین گزینه را انتخاب نماید.گاهى خود افراد در انتخاب شاخه کار و خدمت،بین چند گزینه مردد مى شوند که باید به آنها کمک کرد تا گزینه بهتر را برگزینند.گاهى نیاز سازمان در یک حوزه بیشتر است و باید افراد بیشترى جذب شوند اگر چه آن خدمت،گزینه اول آنها نباشد.باید بپذیرند که اولویت رشته خدمت، نیاز تشکل و جامعه است…
پس از تقسیم کار و مسئولیت باید فرد را تا مدتى در سازمان رصد کرد که آیا به خوبى جذب کار شده است یا نه و از این مسئولیت راضى و خرسند است یا ناراضى است.اگر جذب نشده بلافاصله با مشورت خود او کار دیگرى برایش تدارک دید.در فرایند این رصد و مشورت چه بسا استعدادهای دیگر او بروز یابد و معلوم شود او برای چه مسئولیت های دیگرى صلاحیت دارد.باید نشاط بر محیط کارى حاکم باشد.هیچ وقت نباید فردی را تا ابد در یک سازمان بر سر یک مسئولیت گماشت.اگر پس از چند مدت ، چرخشی در مسئولیت های افراد پدید آورید هم نشاط کارى بیشتر خواهد شد و هم احتمالاً استعدادهای جدیدی کشف خواهد شد که سازمان را ارتقاء خواهد داد…
در واگذارى مسئولیت ها به ویژه در فعالیت های دینى ، نباید طوری عمل شود که شائبه تبعیض یا رانت یا هر موضوع شبهه انگیز دیگرى بوجود آید که ذهن نیروى انسانى را مکدر نماید.وقتى همه خادمند و درجه و ستاره ای جز خدمتگزاری روی دوش افراد قرار نمى گیرد و مدال همه خدمتگزارى و مرزبانى است،پس عاملى برای تفاخر و تبعیض باقى نمى ماند.مدیران نیز رجحانى بر بقیه ندارند و همه برادر وار کارها را جلو مى برند،بلکه مدیران به مقتضاى(رئیس القوم خادمهم)خود را خادم افراد خویش مى دانند.صفا و صمیمیت و اخلاص یک روح معنوى در افراد ایجاد مى کند که همه مدافع و مکمل یکدیگرند و احساس وحدت و یگانگى نسبت به هم دارند…
در فعالیت های دینى،این ملاحظات با دقت بیشتری باید انجام شودچون فعالیت های افراد ،داوطلبانه و برای رضای خداست.شائبه مادى وجود ندارد و شائبه ریاست و مقام نیز نوعاً نباید باشد(اگر چه شیطان همه جا بساط خود را پهن مى کند و از اغوای کسی چشم پوشى نمى نماید!).اگر همه طبق علاقه و استعداد و مهارت در وظایف سازمانى قرار گیرند ماموریت ها به خوبى انجام مى شود و تشکل به اهداف تعیین شده خود خواهد رسید.تشکل هائى که در مسیر خدمتگزارى امام عصر ارواحنا فداه تلاش مى کنند،شایسته است نمونه باشند و برادرانه با هم همکارى کنند و هرکس در هر بخش و گروهى قرار گرفت آن ماموریت را به أحسن وجه انجام دهد به این نیت که لبخند رضایت بر لبان مولایش بنشاند…
