هیچ دین و آئینى به اندازه دین و آئین ما بر عقل و خرد ورزى تاکید ننموده و انسان را به تفکر و تعقل دعوت ننموده است.بسیاری از آیات قرآن و روایات بطور صریح انسان را دعوت به تفکر در آیات و نشانههای الهی نموده حدود پنجاه بار عقل و مشتقات آن در قرآن تکرار شده و کسانى که از عقل خود استفاده نمى کنند به بدترین چهارپایان تشبیه شده اند١.پیامبر(ص)فرمود:”خوبى ها با عقل به دست مى آید و کسى که عقل ندارد،دین هم ندارد”٢؛نیز فرمود:”هرچیز ،نشانه و پشتیبانى دارد و نشانه و پشتیبان مومن،عقل او مى باشد و عبادت او به میزان خرد اوست”٣؛امیر مومنان(ع)فرمود:بهترین نعمت ها،عقل است”۴ و نیز:”ارزش هرکس به میزان عقل اوست”۵ و در مورد مرد خدا فرمود:”او ،عقل خویش را زنده کرد و نفس خویش را میراند و برقى براى او درخشید و راه را برایش روشن ساخت…”۶؛ و امام صادق(ع)نیز فرمود:”هیچ ثروتى،برتر از عقل و هیچ فقرى فروتر از حماقت نیست”٧…
وقتى عقل،عامل شرافت و بزرگى انسان است، طالبان بزرگى بر عقل خویش تکیه کرده و در امور فردى و اجتماعى تعقل را مدار و محور کنند.هم اعتقادات و باورها را عقلانى سازند و هم در روابط خویش با دیگران در پناه عقل حرکت نمایند.عقل راهنمائى است که انسان را به سوى دین هدایت مى کند زیرا مى گوید برنامه زندگى خود را باید از خالق خویش دریافت کنم که مرا آفریده و صلاح مرا از هرکس دیگرى بهتر مى داند؛در این مسیر او را به پیامبران که سفیران خدا هستند مى رساند و باز با کمک عقل،پیامبر راستین را از مدعیان دروغین تشخیص مى دهد و نزد پیامبران راستین،خضوع نموده و شریعت را دریافت مى کند تا با برنامه الاهى شریعت،زندگى خود را تنظیم نماید و مراحل کمال خود را بپیماید.در شریعت است که راه بزرگى را خدا نشان او داده و با راهنمایی الاهى، عالى ترین مراحل عظمت و بزرگى را در آغوش خواهد کشید…
———————————
١.سوره انفال،آیه ٢٢:(اِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُکْمُ الَّذینَ لا یَعْقِلُونَ).
٢.تحف العقول،حرّانى،ص۴۴.
٣.کنز العمال،کراجکى،ج٢،ص٣١.
۴غررالحکم،ح٣٣۵.
۵.همان،ح٣١٧.
۶.نهج البلاغه،خ٢٢٠.
٧.اصول کافى،ج١،ص٣٠.