از آیات مشهورى که بشارت به حکومت صالحان در زمین است و به موضوع مهدویت، تأویل شده،آیه وراثت زمین به صالحان است:”و در حقیقت، در زبور پس از تورات(ذکر) نوشتیم که زمین را بندگان شایسته و صالح ما به ارث خواهند برد”(وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُون).این آیه ، تأکیدى است بر این موضوع که روزی خواهد رسید صلح و راستی، بر سراسر جهان سایه افکند و ظلم و بیداد از روی زمین برچیده شود و حکومت بر سراسر زمین به نیکان و صالحان سپرده شود.از آنجا که در زمان هیچ یک از انبیا و امامان قبلی، چنین اتفاقی نیفتاده، بنابراین باید این امر در آینده اتفاق افتد. این که این وعده، چه وقت و توسط چه کسی تحقق خواهد یافت، روایات مشخص مى سازند که مقصود حکومت مهدوى است.طبرسى در تفسیر خود از امام باقر (ع) نقل مى کند که فرمود:”این بندگان شایسته، اصحاب مهدی (ع) در آخر الزّمان هستند”٢…
“زبور” به معناى نوشته و کتاب،نام کتاب داوود پیامبر از انبیای بنى اسرائیل است که به زبان عبری و سراسر،اندرز و دعا و مناجات با ایزد متعال و تجلیل مقام ربوبی است و پس از تورات نازل شده است.یهودیان و مسیحیان خود معترفاند که از ۱۵۰ مزمور که در عهد عتیق آمده، تنها ۷۱ یا ۷۳ مزمور را میتوان به داوود علیهالسّلام نسبت داد و دیگر مزامیر در سالیان دیگر افزوده شدهاند٣. قرآن کریم سه بار از زبور به عنوان کتاب داوود (ع)یاد کرده و از برخی ویژگیهای آن سخن گفته است۴.از امام صادق(ع) درباره زبور و ذکر در این آیه سؤال شد،فرمود: ذکر در نزد خداوند است و زبور کتاب نازل شده بر داوود است و همه کتاب هاى نازل شده در نزد اهل علم است و آنان ،ما (اهلبیت) هستیم۵. در پنج مورد از زبورحضرت داوود که امروزه جزو کتب عهد قدیم بشمار مىرود، شبیه این تعابیر آمده است که: “مردان صالح، وارث زمین خواهند شد”. به طور مشخص، مضمون این آیه در کتاب مقدس، مزمور ۳۷ دیده مى شود۶. این موضوه نشان دهنده آن است که بخشهایی از زبور هنوز در کتاب مقدس وجود دارد و از تحریف دور مانده است٧…
زبور از آن کتاب هاى آسمانى است که جنبه تشریعى ندارد و فقط شامل دعا و پرستش و مسائل اخلاقى است و در کنار کتاب تورات است؛ هم اینک نیز در کتاب مقدس، مزامیر در ضمن عهد عتیق و پس از تورات جای گرفته و حالت مستقل ندارد٨. عباراتى که در مزامیر داوود،حاکى از بشارت به حاکمیت صالحان بر زمین است:”شرّیران، منقطع مى شوند و اما متوکلان به خداوند،وارث زمین خواهند شد”٩؛ و نیز:”متبرکان خداوند،وارث زمین خواهند شد،اما ملعونان وى ، منقطع خواهند شد”١٠؛ و نیز:”صدیقان وارث زمین خواهند شده ،همیشه در آن ساکن خواهند بود”١١؛ و نیز:”خداوند،روزهاى صالحان را مى داند و میراث ایشان،ابدى خواهد شد”١٢؛ و نیز:”اما متواضعانه وارث زمین شده،از کثرت سلامتى،شادکام خواهند شد”١٣.تعابیر یاد شده چون متبرکان، صدیقان،صالحان و متواضعان منطبق بر همان تعبیر قرآنى است که از آن به صالحان تعبیر شده است…
چنانکه در آیه شریفه تصریح دارد،هم در کتاب تورات و هم در کتاب زبور،بر این موضوع تصریح شده است که زمین به صالحان ارث خواهد رسید.ظاهراً در همه کتب آسمانى به این موضوع تصریح شده است.حاکمیت ظاهرى زمین، قرن هاى متمادى در دست ظالمان و فاسدان بوده اما سرانجام به صالحان خواهد رسید.اما این صالحان کیانند؟ چنانکه در روایت امام باقر(ع) دیدیم،اینان ،امام مهدى(ع)و یاران او هستند:”اینان،همان آل محمدند که خداوند، مهدى آنان را پس از مجاهدت شان،مبعوث فرماید؛پس آنان را عز ت بخشیده و دشمنان شان را ذلیل خواهد نمود”(هُم آلُ محمدٍ یبعث الله مهدیهم بعد جهدهم فیعزّهم و یذلّ عدوّهم)١۴.روایات دیگرى نیز این موضوع را تایید نموده بر مصداقیت حضرت مهدى(ع)و یاران او برای آیه وراثت صالحان،تاکید مى نمایند…
————–
١.انبیاء/١٠۵.
٢.مجمعالبیان، طبرسی، ج۱۶، ص۱۷۲.
٣.قاموس کتاب مقدس، ۸۰۰- ۷۹۶؛ تاریخ مختصر ادیان بزرگ، ص۲۷۹- ۲۸۰.
۴.نساء/١۶٣.
۵.کافى،ج١،ص٢٢۵.
۶.کتاب مقدس،ص ۸۵۶.
٧.تفسیر نمونه، ج۱۳، ص۵۲۰.
٨.کتاب مقدس، ۸۳۰.
٩تا ١٣. مزامیر داوود،٣٧،بندهاى ٩و١١ و١٨و٢٧و٢٩.
١۴.طوسى،کتاب الغیبه،ص١٨۴؛ استرآبادی، تأویل الآیات الظاهره، ص۳۲۷.
١۵.بحارالأنوار، علامه مجلسی، ج۹، ص۲۲۳؛ ونیز: ج۱۴، ص۳۷.
