از مصادیق پیوند با خدا، انفاق و بخشش مالى است.انفاق چنان مهم است که قرآن فرموده است:”به مقام نیکى نمى رسید (و در جرگه نیکان در نمى آئید) مگر آنکه از آنچه دوست مى دارید، انفاق و بخشش نمائید”١، صرف مال در راه دوست، نشانه دوستى حقیقى است؛یعنى چیزى را از او دریغ نکردن و مال را در راه او بذل کردن. بنابراین بخشش مادی یک مصداق از پیوند با مولاى زمان، حضرت صاحب الزمان(ع)شمرده شده است. در روایات براى ارزش این عمل، گاهى تا چندین برابر پاداش الهی را برشمرده اند این کار مترتب دانسته اند.امام صادق (ع) فرمودند:یک درهم که امام به آن صله می شود از کوه احد سنگین تر است”٢؛ و نیز:”یک درهم که با آن امام (ع) صله شود از دو میلیون درهم در سایر کارهای نیک بهتر است”٣ . یعنى نمى توان براى سنگینى و عظمت مالى که در راه امام، خرج مى شود، حدّى تعیین نمود، عظمتش بسان کوه أُحد است. امروز هرگونه کمک مالى به برنامه هاى مهدوى که به طور صحیح و علمى و بدون شائبه دنیوى، نام و یاد و راه امام را تبلیغ و ترویج مى کنند، از گونه هاى صله مالى با آن حضرت است.مال که مسئله اى نیست، جان را هم در راه او باید بذل نمود…
نباید پنداشت که امام علیه السلام، نیازى به اموال ما دارد؛خیر، این ما هستیم که نیازمند آن هستیم که با بخشش مال خود در راه آن حضرت، به خود آبرو بخشیم و مال خود را متبرّک و پاک کنیم؛ لذا فرموده اند: “هر کس بپندارد که امام به آنچه در دست مردم هست احتیاج دارد کافر است ، جز این نیست که مردم نیازمند این هستند که امام از ایشان بپذیرد . خداوند عزّوجلّ فرموده : از اموال آنها صدقه برگیر زیرا آن ها را به وسیله آن، پاک و تزکیه می نمایی”۴. خود امام عصر ارواحنا فداه هم فرمود:”ما را نیازى به اموال شما نیست، اگر مى پذیریم برای پاک شدن شماست وگرنه آنچه خدا به ما بخشیده از آنچه به شما بخشیده بهتر است”۵.خداوندبرای این بخشش مالى هم مقدار معین و مشخصى تعیین نشده است.یک حدّش واجب است که آن سهم مبارک امام از خمس است که در کتب فقهى آمده و حدّ دیگرش احسان و مبرّات و بخشش هاى خیر است که در مسیر تبلیغ راه امام و نشر معارف مهدوى و تعلیم و تربیت مدافعان دین و دستگیرى و رسیدگى به دوستان امام و رفع اختلاف بین آنها و تقویت نهادهاى مهدوى که به راستى براى مرزبانى دین تلاش و مجاهده مى نمایند.
آیا صله مالى و بخشش هاى مادى، فقط مخصوص ثروتمندان و متمکنین است ؟ خیر! هرکس به اندازه توان خویش ، کم یا زیاد، باید این صله مالى را انجام دهد. امام صادق (ع) فرمودند:” صله آل محمد (ص) را از اموال خود وا مگذارید هر که غنی است به مقدار مُکنتش و هر کس فقیر است به میزان فقرش ؛ پس هر که می خواهد خداوند مهم ترین خواسته اش را از او بر آورد، باید که آل محمد (ص) و شیعیانشان را به آن چه بیشتر از همه به آن نیاز دارند، صله نماید”۶. ترک کنندگان صله مالى نیز در کلام امام باقر(ع)این گونه توصیف شده اند:”هر کس یک سال بر او بگذرد در حالی که از مال خودش، کم یا زیاد، صله ما را ننماید خداوند روز قیامت به او نظر نخواهد کرد . مگر آنکه مشمول عفو الاهى گردد”٧.این صله ها ، به علاقه بیشتر فرد به ساحت اهل بیت علیهم السلام مى انجامد زیرا از چیزى که محبوب اوست(یعنى مال)، برای محبوب عزیزترش(یعنى امام مى گذرد و بدین وسیله محبتش افزون تر مى گردد.
در روزگاران غیبت این بخشش مالى، ارزش بیشترى مى یابد؛ زیرا بخشندگان مالى گوئى نمایندگان امام اند که کاستى هاى مالى جامعه را برطرف مى نمایند و نمى گذارند خللى در امور دین و مومنین، ایجاد شود یا حداقل آسیب ها را کمتر مى کنند.عمار ساباطی می گوید از امام صادق (ع) پرسیدم : کدام یک بهتر است : عبادت پنهانی با امام در دولت باطل، یا عبادت در دوران ظهور حق و دولت امام آشکار از شما ؟ فرمود: ای عمار! به خدا ، صدقه در سرّ از صدقه آشکارا بهتر است ؛به خدا سوگند همین طور، عبادت شما در پنهانی با امام پنهان تان در زمان دولت باطل و با ترس از دشمنان تان ، بهتر است از کسی که خدای عزوجل را در زمان ظهور حق با امام بر حق و ظاهر در دولت حق عبادت نماید”٨.باید دانست همین بخشش مالى، معنویت خاصى به کسب و کار و دارائى هاى افراد مى بخشد زیرا آنها با این نیت به اموال خود مى نگرند که بخشى از آن متعلق به محبوب شان یعنى همان جان جهان است و در راه او مصرف مى گردد…
————-
١.آل عمران/٩٢. ٢.اصول کافى۵٣٨/١. ٣. همان١۵۶/٢. ۴.مکیال المکارم٣۵٣/٢. ۵.احتجاج٢٨١/٢.
۶. بشاره المصطفى/۶. ٧.البرهان٢٩٧/١. ٨. اصول کافى٣٣٣/١.
