با خود گفت اکنون همه سخنان آنان را باطل و منطق آنان را رسوا می کنم.به گورستان رفت و استخوان پوسیده ای را برداشت و به نزد پیامبر و یاران رفت و آغاز سخن نمود:شما می گوئید بعد از مرگ دوباره روح به بدنمان باز می گردد و زنده می شویم و به حسابمان رسیدگى می شود؟به من بگوئید چه کسی می تواند این استخوان های پوسیده را زنده کند ؟! همه ساکت بودند. پوزخندی بر آنها زد و از پیروزى خود خرسند بود…همه منتظر بودند پیامبر پاسخ سوال او را بدهد.پیامبر (ص) فرمود الان امین وحی این آیه را از سوی خداوند آورد:”گفت چه کسی این استخوان های پوسیده را زنده می کند؟بگو همان کس آنها را زنده می کند که برای اولین بار آن را آفرید و او بر هر آفرینشی علیم است”(قال من یحیی العظام و هی رمیم؟ قل یحییها الذى انشأه اول مره و هو بکل خلق علیم). آری همانکه انسان را از هیچ آفرید می تواند دوباره او را بازگرداند و زنده نماید.آن عرب، استخوانش را برداشت و گریخت…
لازمه عدل الاهى،معاد و بازگشت است زیرا در این دنیا که افراد با اختیار کارهایی را انجام مى دهند، مجال و زمینه پاداش و عقاب شان فراهم نمی شود.اگر جهان دیگری برای برپائی میزان و پاداش و عقاب نباشد عدل خدا خدشه می پذیرد.فردی مرتکب جنایتی شده که مثلا صدها نفر را کشته است.عدالت چگونه در مورد او در این دنیا عملی مى شود؟خدایی که فرموده هرکس ذره ای کار خیر یا ذره ای کار شر انجام داده باشد جزای آن را خواهد دید(و من یعمل مثقال ذره خیراً یره و من یعمل مثقال ذره شراً یره )،حتماً زمان و مکانى را برای این موضوع تخصیص خواهد داد که معاد است و بازگشت انسان های مختار برای رسیدگى به پرونده اعمال دنیائى شان.
اعتقاد به معاد و بازگشت،خود یک مدرسه تربیتى برای انسانهاست.کسی که دائم به یاد مرگ و حساب و کیفر و پاداش است،از خود مواظبت می کند تا کارى انجام ندهد که پیامدهایش براى او سنگین و موجب عذاب باشد.تدکار مرگ و قیامت و حساب را در بخش بزرگى از قرآن می بینیم .ضمناً توصیه شده ایم به زیارت اهل قبور برویم که هم برای آنها طلب مغفرت کنیم و هم متذکر شویم که ما هم به آنان ملحق خواهیم شد و باید برای حساب آماده شویم…
خداوند یک نمونه از قیامت را هم در این دنیا نشان خواهد داد که آن رجعت است .بعضى انسان ها به همین دنیا باز می گردند و زندگى دوباره خواهند داشت که با حکومت مهدوی آغاز خواهد شد.قرآن هم بر این واقعیت گواه است(و یوم نحشر من کل امه فوجاً).منتظران نیز هر روز در دعای عهد از خدا همین را طلب می کنند که اگر عمرشان به ظهور کفاف نداد،آن هنگام خدا آنان را زنده کند تا با آمادگى کامل به یارى صاحب الزمان(ع) بپردازند(فأخرجنى من قبری شاهراً سیفى مجرداً قناتى ملبّیاً دعوه الداعى)…
